66 



Gatunki należące do tej grupy, żyją tylko na podgórzu, 

 w górach i na wyżynie podolskiej. Przebywają zwykle po ska- 

 łach, kryją się podczas posuchy w ich szczeliny a pełzają po 

 nich w czasie deszczu. Nie są także rzadkie po zaroślach nad 

 brzegami potoków , gdzie po rozmaitych ziołach się zawieszają. 

 U nas poznano 4 gatunki a z tych 3 znachodzą się w muzeum. 

 Grupa ta ma najwięcej przedstawicieli w Alpach. 



62. Campylaea Hazyana Cl. (Tab. III. f. 62). 



Clessin. D. M. F. O. U. u. d. S. str. 151, f. 65. 



Skorupa wielka , z szerokim dołkiem osiowym , bardzo 

 przypłaszczona , delikatnie prążkowana , okryta długimi , zakrzy- 

 wionymi włoskami , na górnej stronie z dwoma paskami : jednym 

 słabo odznaczonym , drugim wyraźnym brunatnej barwy. Nadto 

 bywa u dołu trzeci niewyraźny pasek. 



Skrętka całkiem płaska. Skrętów 5 1/2 powoli rozszerzonych, 

 miernie głębokim szwem przedzielnych ; skręt ostatni dwa razy 

 szerszy od przedostatniego, tuż przed otworem nieco zniżony; 

 otwór skośny, szeroko- półksiężycowaty , małoco szerszy niż 

 wyższy. Brzeg otworu ostry, rozszerzony i odgięty. 



Śr. 22 "t wys. 9-4%. 



Przebywa w górach po wilgotnych miejscach. Znany do- 

 tychczas z północnych Węgier i Tatr (Trenczyn), skąd Clessin 

 go otrzymał i dopiero w r. 1887 opisał. 



Gatunek ten na pierwszy rzut oka różni się od innych 

 krajowych swą kosmatą skorupką. Dopiero w Dalmacyi i Ser- 

 bii pokrewne mu występują formy. — Muzeum nie posiada do- 

 tychczas żadnego okaz a. 



Wykryta na Babiej górze Campylaea ? planospira Lam, a 

 podana w Spraw. kom. Fiz. T. XIV. przez S. Stobieckiego 

 najprawdopodobniej jest powyżej opisaną przez Clessina formą, 

 zwłaszcza, że według J. Bąkowskiego (Mięczk. gal. Lwów, 

 1885, str. 29—30) chociaż bardzo jest zbliżoną do C. planospira, 

 jednakże: „żadna z podanych w Ikonogr. Bossm. skorupek nie 

 zgadza się całkowicie z naszą" (str. 30, 1. c). Jedyny okaz 

 tego ślimaka znachodzi się w zbiorach Komisyi Fizyograficznej 

 w Krakowie. 



Cam. planospira Lam. różniąca się skorupką gładką a skrętką 

 nieco wzniesioną, znaną jest dotychczas tylko z południowego 

 Tyrolu, Włoch, Serbii i t. d. 



