84 



skrętach rzadko kiedy 5 brunatnych pasków, ciągnących się 

 podobnie jak u Hel. pomatia. Zwykle zanikają paski zupełnie 

 lub pozostają zaledwie ich ślady. Jednostajnie ubarwione i niepa- 

 skowane są u nas najpospolitsze. Ślimaki, żyjące na gruncie 

 wapnistym , mają skorupki lśniące , bez połysku zaś na 

 ziemi gliniastej lub piaszczystej. Skręty pierwsze są ponad 

 ostatni mniej lub więcej wzniesione, przeto skorupki są jużto 

 postaci kulistawej, jużteż kulistawo stożkowatej. Skręt ostatni 

 zajmuje około ^j^ skorupki i zniża się przy otworze zazwyczaj 

 dość znacznie. Otwór okrągła wy, skośny, wyższy niż szerszy, 

 brzeg prosty albo słabo odgięty i nieco rozszerzony, warga 

 słabo rozwinięta lub dość wyraźna, biała, niekiedy różowawa. 

 Dołek osiowy zupełnie zakryty. 



Średnica i wysokość skorupki: 26—36'"^. 



Odmiany są dość liczne i różnią się niekiedy znacznie 

 od formy, podanej z okazów lwowskich w I. t. Ikonografii 

 Rossmaesslera. Niektóre formy przypominają gatunki wschodnio- 

 południowe , jak Hel. ccwata Mousson , z Małej Azyi a jeszcze 

 więcej Hel. ohtusalis Zgl. , z południowej Rosyi. 



Hel. lutescens jest skłonny mniej więcej do takich samych 

 zmian swej skorupki jak Hel. pomatia. Mamy tu bowiem tak- 

 samo formy bardziej spłaszczone i wydęte , u których śre- 

 dnica jest nieco większa od wysokości lub bardziej smukłe i stoż- 

 kowate, gdzie znowu średnica i wysokość są jednakie albo na- 

 wet wysokość większa od średnicy. U tych ostatnich form 

 zdarzają się okazy najmniejsze, mierzące zaledwie 26 ^"/{^ śre- 

 dnicy i wysokości. Formy przejściowe pomiędzy Hel. lutescens 

 a pomatia nieznachodzą się u nas. 



Ojczyzna: Europa południowo-wschodnia. Siedmiogród 

 i Galicya. 



Z powodu braku dat nie da się rozmieszczenie tego ga- 

 tunku tak ściśle oznaczyć jak gatunku poprzedzającego. Najdalej 

 na zachód położonym krajem, w którym jeszcze występuje, jest 

 Galicya. Prócz tego znanym jest z Bukowiny i Siedmiogrodu. 

 Jak daleko posuwa się od tych krajów na wschód , dotąd nie- 

 wiadomo. 



Żyje u nas na podgórzu, tu i owdzie w nizinach, najliczniej 

 zaś występuje na wyżynie podolskiej , począwszy od Lwowa. 

 Przebywa po ogrodach, zaroślach, śród pól, po otwartych i ni- 



