95 



Skorupa smukła , wrzecionkowata , wyraźoie kreskowana 

 (prawie źeberkowana), o szwacli bardziej wgłębionych i skró- 

 tach więcej wypukłych 



Ojczyzna: Europa. 



Gatunek ten ma rozleglejszy obszar rozmieszczenia aniżeli 

 poprzedni ; żyje bowiem w Europie południowej , Francyi, Bel- 

 gii , miejscami w Niemczech , szczególnie w Alpach jurajskich, 

 w Danii i południowej Szwecyi. U nas występuje na wapieniach 

 jurajskich koło Krakowa , w Ojcowie , na skałach wapiennych 

 w Pieninach i Tatrach. W Tatrach posuwa się aż do granicy 

 lasu , a gdzie się tylko pojawia , występuje zwykle gromadnie. 



Forma typowa znachodzi się koło Krakowa , w Ojcowie, 

 Pieninach i Tatrach. Odmiana pierwsza występuje koło Krakowa 

 a druga w Tatrach. 



Liczne okazy muzealne pochodzą z Pienin, z pod Kra- 

 kowa i Tatr. 



2. P o d r o d z a j. Orcula, Held. 

 Skorupka wałeczkowata , wjraźnie kreskowana. Otwór 

 półjajowaty o ząbkach ciągnących się w głąb skorupki. Brzeg 

 otworu odgięty i rozszerzony, z słabą wargą lub bez wargi. 



Gratunki, należące do tego podrodzaju , przebywają tylko 

 w górach. U nas występują w Karpatac, na wyżynie krakow- 

 skiej, w Ojcowie i na wyżynie podolskiej. 



86. Orcula doliolum Brugiere. (Tab. V. f. 85). 



Clessin. JD. E. M. F. wyd. 2. str. 241. f. 138. 

 — D. 21. F. Ó. U. u. d. S. str. 231 f. 132. 



Skorupka wałeczkowata, z wierzchołkiem tępym, zaokrąglo- 

 nym i grubszym zazwyczaj aniżeli koło otworu, szaro -żółtawa , 

 przejrzysta, nieco połyskująca. Skręty bardzo mało wypukłe, w Kcz- 

 bie 8 — 9 , szwy płytkie. Skręty pierwsze z rzadka pożeberko- 

 wane, zaś 2 ostatnie prawie gładkie. Otwór półjajowaty, brzeg od- 

 gięty i rozszerzony, opatrzony nieznaczną wargą białą. W otwo- 

 rze 3 ząbki listewkowate , ustawione podobnie jak w gatunku 

 następnym. Z 2 ząbków brzegu wewnętrznego (osiowego) jest 

 jeden większy, drugi mniejszy a czasem nawet zanikły. Dołek 

 osiowy płytki. 



