108 



tylko w wyższych górach, mianowicie w Alpach, czeskich Kar- 

 konoszach a u nas w Tatrach. 



Jedyny okaz muzealny pochodzi z Tatr. 



100. Yertigo substriata Jeffreys. (Tab. V. f. 100). 



Clessin. D. E. M. 2 wyd. str. 262, f. 153. 

 — D. M. F. Ó. u. d. S. str. 278, f. 177. 



Skorupka malutka, jajowata z tępym wierzchołkiem, wy- 

 raźnie i regularnie kreskowana, pod lupą jedwabisto połyskująca, 

 przejrzysta, źółtawo-rogowej barwy. Skrętów 41/2. Skręty powię- 

 kszają się raźnie ; skręt ostatni, znacznie większy od przedostat- 

 niego, zajmuje prawie połowę skorupki. Przy otworze ma skręt 

 ostatni z prawej strony wgłębiony rowek, któremu wewnątrz 

 stosowna wypukłość odpowiada. Wskutek tego wgłębienia ukośny 

 nieco otwór jest na dwa zatokowate półkola, jak u V. antiver- 

 tigo, podzielony, ale mniej sercowaty. 



Równolegle do odgiętego brzegu znajduje się grzebieniasta 

 wyniosłość. W otworze 6 ząbków : 2 niejednakie ząbki górne 

 (ząbek od strony wewnętrznego brzegu znacznie większy), 2 ząb- 

 kowate listeweczki na brzegu zewnętrznym także z strony od- 

 wrotnej widoczne i 2 nierówne ząbki na brzegu wewnętrznym 

 (górny większy od dolnego). Otwór bardzo słabą wargą opatrzony. 

 Dołek osiowy dość wgłębiony. 



Wysokość: l-d — iS'"^. Szerokość: l^/m- 



Kształt skorupek nie ulega u nas prawie żadnej zmianie, 

 czasem tylko zdarzają się okazy bardziej wałeczkowate aniżeli 

 jajowate (Tatry) ; ząbki zachowują się także stale. Gatunek ten 

 łatwo wyróżnić od innych tak po kształcie, który przypomina 

 jeszcze najwięcej V. antivertigo, jakoteż po bardzo wyraźnem 

 kreskowaniu i ząbkach w otworze. 



Ojczyzna: Europa środkowa i północna. 



Gatunek ten jest najpospolitszy w Europie północnej, mia- 

 nowicie w Anglii, Danii, Szwecyi i Norwegii. W Europie środ- 

 kowej występuje w Alpach, w północnej części Niemiec, na Po- 

 morzu, w górach czeskich a prawdopodobnie także w całym łań- 

 cuchu karpackim. 



Żyje u nas na podgórzu i w górach, gdzie posuwa się do granicy 

 lasu, a miejscami także na niżu. W niektórych okolicach naszych 

 Karpat nie jest wcale rzadką. Przebywa w lasach a trzyma się 



