137 



cosa, tylko fałdeczki nie są tak wyraźne). Często między listewką 

 górną a fałdeczką listewki dolnej znajduje się na brzegu jedna 

 króciutka i nikła fałdeczka, zupełnie odosobniona. Listewka 

 wewnętrzna szeroka, mało skręcona, tworzy z dolną głęboki ro- 

 wek. Listewka zewnętrzna (podniebienna) tylko górna obecna, 

 do szwu prawie równoległa, dość znacznie poza fałdeczkę pół- 

 księżycowatą wyciągnięta. Fałdeczka półksiężycowata lekko wy- 

 gięta. Wieczko szerokie , nieco rynienkowate , mocno od ry- 

 nienki wygięte, na końcu zwężone i zaokrąglone. Trzonek długi, 

 mocno skręcony, wąski, do płytki pionowo ustawiony. 



Wysokość: 12-5 -16'"/m. Szerokość: 3-4-4"'m. 



Kształt skorupek bywa dosyć zmienny : jedne są bowiem 

 krótkie i bardziej pękate , inne dość wydłużone i stosunkowo 

 bardziej wysmukłe. Niektóre przy 12'5 — 13'"^ długości są 38"!4i 

 szerokie, albo przy 15"54i długości 4"/^ szerokie, inne znowu do 

 16^%i dochodzące, są 3'5'"/m szerokie. Wogóle rzec można, że sko- 

 rupki czem krótsze tem bardziej są pękate i odwrotnie. 



Ojczyzna: Żyje przeważnie w Karpatach, skąd posuwa 

 się do Siedmiogrodu a nawet dalej jeszcze na półwysep bałkań- 

 ski. Miejscami występuje także w Alpach jak n. p. w Karyntyi 

 i Krainie. 



Żyje w Karpatach a miejscami i to w pojedynczych oka- 

 zach występuje także na wyżynie podolskiej i koło Krakowa. 

 Trzyma się miejsc zacienionych i wilgotnych , ukrywa się pod 

 opadłymi liśćmi, kamieniami, korą gnijących kłód i t, p. W gó- 

 rach posuwa się do granicy lasu. Jakkolwiek w naszych Karpa- 

 tach nigdzie nie jest rzadką, jednak rzadko gdzie i to tylko na 

 podgórzu w większej pojawia się ilości. 



Bardzo liczne okazy muzealae pochodzą z Żabiego, Czar- 

 nohory, Tartarowa i Mikuliczyna nad Prutem, Okrzesiniec pod 

 Kołomyją, Rybna pod Stanisławowem , Podola (Niżniów, Złoty 

 Potok, Toutry pod Horodnicą, Trembowla), Korczyna, Zurawna, 

 Truskawca, Schodnicy, Przemyśla, Wojtkowej w pow dobro- 

 milskim, Strzyżowa, Krynicy, z okolicy Krakowa i Tatr. 



126. Pirostoma fllograna Ziegler. (Tab. VI. f. 125). 



Glessin. B. E. 31. 2 wyd. str. 331, f. 184. 

 — D. M. F. O. u. d. S. str. 475, f. 320. 

 Skorupka malutka, wrzecionowata, smukła lub słabo pękata, 

 cieniutka i delikatna, żółtawobrunatna , z rzadka lecz wyraźnie 



