143 



128. Ampliibiua Pfeifferi Bossmaessler. (Tab. VIL f. 127). 

 Clessin. D. E. M. F. 2 wyd. str. 344, f. 196. 

 — D. M. F. Ó. U. u. d. S. str. 488. 



Zwierzę ciemno - brunatne lub czarne , szczęki rogowate 

 ciemno-żółtawej barwy, płytka środkowa o dość silnym ząbku 

 kończystym. 



Skorupka wąska, smukła, dość twarda, przejrzysta, szklista, 

 delikatnie kreskowana , bursztynowo-źółta , rzadziej blado-żółta 

 lub bezbarwna. Skrętów 3 3 1/2. Skręty mało wypnkłe, 2 pierwsze 

 mniej aniżeli '/s skorupki zajmujące i zbyt zwężone ; szwy prze- 

 więziste. Otwór jajowaty, w górze mocno zwężony, wewnątrz 

 o bardzo silnym, niekiedy perłowo-macicznym połysku. Brzeg 

 ostry i prosty, od strony słupka osiowego bardzo słabo odgięty. 



"Wysokość: 8— 14'",{„. Średnica: 4'5— 6-5"/™. 



Różnica w rozmiarach poszczególnych skorupek bywa do- 

 syć znaczną, chociaż nigdy tak wielką jak w gatunku poprze- 

 dzającym. Zwykle dorastają skorupki 8 — 10"'/'«, wysokości a jeżeli 

 zdarzają się kiedy większe, to są dwuroczne, a te rzadko kiedy 

 się pojawiają. Ubarwienie jest dość stałe, jednak raz ciemniejsze 

 to znowu jaśniejsze a blade lub bezbarwne skorupki należą wszę- 

 dzie do rzadkości. 



Ojczyzna: Europa, Afryka północna i północna Azya. 



Żyje nad wodami, często także w wodzie lub nad wodą 

 na roślinach. U nas gatunek nierzadki w całym kraju lecz wszę- 

 dzie mniej pospolity aniżeli gatunek poprzedni. "W górach częstszy 

 aniżeli Succinea putris i wyżej też od niej się posuwa. 



Liczne okazy muzealne pochodzą z Zawojeli pod Czarno- 

 horą, Zaleszczyk i Kudryniec na Podolu, Pieniak, Podmanasterza 

 w pow. bobreckim, Lwowa, Lubienia, Szczerca, Gródka, Schod- 

 nicy, Janowa, Rudy nad Bugiem, Poturzycy, Zarzecza i Medowy 

 w powiecie jarosławskim , "Wojtkowej w pow. dobromilskim 

 i Piotrowa pod Poznaniem. 



Prócz formy typowej znachodzą się u nas jeszcze nastę- 

 pujące odmiany: 



Tar. propiiigiia Baudon. (Clessin. D. E. M. F. 2 wyd. str. 

 345, f. 197). 



