149 



I, Rodzaj. Carychium, Muller. Białek B. 



(Uszko S., Orzeszak J. N.). 



Skorupka bardzo mała, w prawo skręcona, jajowata. Otwór 

 białą wargą opatrzony z ząbkami lub bez ząbków. Z rodzaju 

 tego żyje w kraju naszym tylko jeden gatunek, pospolity nie- 

 tylko u nas lecz także w całej Europie. 



132. Carychium minimum Muller. (Tab. VII. f. 131). 



Clessin. D. E. M. F. 2 wyd., str. 353, f. 208. 

 — D. E. M. F. Ó. U. u. d. S. str. 502, f. 140. 



Skorupka malutka, stożkowata, szklistobiała , przejrzysta, 

 z nieznacznym rowkiem osiowym, twarda, połyskująca, prawie 

 gładka', o 4 1/2 do 6 skrętach. Skręty zwolna powiększające się, 

 lekko kreskowane, z tępym wierzchołkiem. Szwy głębokie, 

 skręty przeto wypukłe, skręt ostatni '/s do 1/2 skorupki zajmu- 

 jący. Otwór skośny, mniejwięcej jajowato wydłużony ; brzeg 

 odgięty, znacznie zgrubiały, nieco rozszerzony. Ząbków w otwo- 

 rze 3 : największy na brzegu górnym, znacznie mniejszy i tępy na 

 brzegu zewnętrznym i również malutki na brzegu wewnętrznym. 



Wysokość : 1-4— 2-2'%^. Średnica : 0-7— 0-8"'/m. 



Skorupki nasze są jużto smuklejsze i stosunkowo dłuższe, 

 jużteź krótsze i bardziej wydęte. Mniejsze mają skręty węższe, 

 jakby zsunięte a ostatni tak rozszerzony, że zajmuje połowę całej 

 wysokości skorupki. Większe okazy zdarzają się prawie zawsze 

 tylko na podgórzu i w górach, przeważnie zaś mniejsze na wy- 

 żynie podolskiej i w nizinach. 



Pospolity na całym obszarze a w górach posuwa się do 

 granicy lasu. Żyje nad wodami i po mokrawinach ; ukrywa się 

 pod kamieniami, gnijącymi kłodami, opadłymi liśćmi i t. p. 



Liczne okazy muzealne pochodzą z Czarnohory, Żabiego, 

 MikuHczyna i Dory nad Prutem, Podlutego, Horodnicy na Po- 

 dolu, Lwowa, Szczerca, Rudy nad Bugiem, Bobrki, Przemyślan, 

 Schodnicy za Borysławiem, Wojtkowej w powiecie dobromil- 

 skim, Rzeszowa, Strzyżowa, z okolicy Krakowa i Piotrowa 

 pod Poznaniem. 



