171 



z tyłu zaokrąglona; różki długie, oczy u ich nasady umieszczone. 

 Skorupka w prawo skręcona, płaska, krążkowata, na środku 

 z jednej strony lub z obu zagłębiona. Otwór mały, brzeg 

 otworu ostry. 



1. GRUPA: Coretus ^ Adanson. 



Skorupka wielka, o obłych szybko zwiększających się skrę- 

 tach, z górnej strony z głębokim dołkiem osiowym. Otwór ner- 

 kowaty. 



Z tej grupy żyje u nas i w Europie środkowej tylko je- 

 den gatunek : 



143. Coretus corueus Linne. (Tab. VII. f. 142). 



Clessin. B. E. M. F. 2 wyd. str. 405, f. 268. 

 — D. M. F. Ó. U. u. d. S. str. 567. 



Zwierzę szare, czarne lub czerwono- brunatne, noga jaśniej- 

 sza. Skorupka wielka, twarda, połyskująca, rogowo-brunatna, 

 spodem zwykle jaśniejsza, gęsto kreskowana z wyraźniejszymi 

 przyrostami. Skrętów 5 1/2. Skręty obłe, od góry szersze niż od 

 dołu, od spodu prawie w równym poziomie układające się a od 

 góry mocno wgłębione. Szwy głębokie. Otwór skośny, nerkowa- 

 tego kształtu ; brzeg otworu ostry, koło brzegu często biała 

 warga. 



Średnica: 22— 40'«/„. Wysokość: 8—16%. 



Kształt skorupek nie wiele zmienia się u nas. Skręty tylko 

 są raz grubsze to znowu cieńsze , przeto raz prędzej , drugi raz 

 wolniej się zwiększają. Barwa skorupek jest dość stałą : blado- 

 rogowa, szara, czasem z odcieniem czerwonawym. Po torfowi- 

 skach są skorupki zwykle warstewką limonitu powleczone. 



Do wybitniejszych odmian należy tylko następujące formy 

 zaliczyć : 



Tar. elopLila Bourg. 



Clessin. B M. F. Ó. U. u. d. S. str. 567, f. 393. 



Skorupka bardzo cienka, grubościenna (tęga), u góry z głę- 

 bokim dołkiem osiowym , u dołu płasko- wklęsła , nieregularnie 

 prążkowana , skręty obłe , prędko zwężone , ostatni prawie zu- 

 pełnie krągły. Brzeg otworu pojed3'nczy, ostry. Clessin podaje 

 go z Galicyi (zapewne od Bąkowskiego). Dotąd znany tylko 

 z Siedmiogrodu, "Węgier północno-wschodnich i Galicyi. 



Średnica : 38 — 40>». Wysokość : 12™^. 



