200 



Skorupka gruba, płasko kolista, złożona z kilku skrątów 

 bardzo prędko rozszerzonych, z którycti ostatni większą część 

 skorupki zajmuje. Otwór obszern}', kolistawy, z ostrymi brze- 

 gami ; brzeg skrętki przy otworze zgrubiały. Wieczko rogowate, 

 spiralne z małym dołeczkiem odśrodkowo położonym. 



Rodzaj ten należy do wschodnio-europejskiego obszaru roz- 

 mieszczenia, sięgającego po dorzecze Dunaju (aż po Ratysbonę) 

 i Wisły (po Grdańsk). U nas żyje tylko jedyny gatunek: 



174. Lithoglypliiis iiaticoides Ferrusac. (Tab. VIII. f. 173). 

 Clessin. D. E. M. I. 2 wyd. str. 500, f. 34 7. 

 — D. M. F. Ó. u. d. S. str. 660. 



Skorupka bardzo gruba, bez dołka osiowego, delikatnie 

 prążkowana, słabo połyskująca się, barwy brudno-białej lub sza- 

 rawej. Skrętka bardzo krótka z 2—4 raźnie rozszerzonych i dość 

 wypukłych skrętów złożona ; szwy międzyskrętne głębokie, a przy 

 nich w niejakiem oddaleniu skręty słabo kątowato załamane. 

 Skręt ostatni bardzo rozszerzony, wynosi około '/j całej wyso- 

 kości; otwór obszerny, kolistawo jajowaty, ku górze kątowato 

 zwężony, brzegi jego są ciągłe, ostre i nie rozszerzone. Wieczko 

 nieco w skorupkę wciągnięte, mocne, rogowate. 



Wysokość: 8-5— 10-5"^, szerokość: 6— 7-5'"/w. 



Żyje w mule i na kamieniach w rzekach podolskich, naj- 

 liczniej w Dniestrze , atoli nierzadki także w jego dopływach 

 (Zbrucz, Seret, Strypa, Złota Lipa i t. d.). Znany także z Du- 

 naju i Wisły (pod Gdańskiem). 



Okazy muzealne pochodzą z Dniestru (Niżniów, Halicz, 

 Zurawno), Zbrucza (Skała, Kudryńce), Seretu (Gródek) i Bohu 

 (Pietniczany). 



XIII. RODZINA 

 Melanidae. Poczerniakowate. 



Zwierzę z nogą miernej wielkości ; ryjek krótki a gruby. 

 Oczy osadzone blisko nasady rożków Skorupka wieżyczko wata 

 lub stożkowata, okryta ciemno- brunatnym naskórkiem, z otwo- 

 rem stosunkowo małym. Żyją w wodach rzecznych i półsłonych. 

 U nas przedstawicielem tej rodziny jest jedynie : 



