202 



u. d. S. str. 687, f. 471. =- Var. tyraica Bąk. (J. Bąkowski. Mię- 

 czaki zebrane na Podolu w lipcu i sierpniu r. 1879. Kraków. 

 1880, str. 11. Kom. Fiz. Rocz. XIV). 



Ojczyzna: Europa południowo-wschodnia 

 Wysokość skorupki: 15— 22"y^, szerokość: 7-5-10%. 

 Przebywa w Dniestrze (po Zurawno) i w większych jego 

 dopływach : w Zbruczu (Skała, Kudryńce), w Serecie (po Tar- 

 nopol), w Gnieźnie (po Trembowlę), w Złotej i Gniłej Lipie 

 (Markowa). Żyje zwykle uczepiony do kamieni wraz z innymi 

 dla naszych wód podolskich cechującymi ślimakami grubosko- 

 rupnymi. Puste skorupki po odmiałach rzecznych są bardzo 

 pospolite i często oskorupione trawertynem. 



Okazy muzealne pochodzą z Dniestru (Zurawno, Halicz, 

 Uścieczko, Dźwinogród), Seretu (Warwaryńce), Zbrucza (Ku- 

 dryńce, Skała, Kręciłów) i Bohu (Pietniczany). 



176. Hemisinus acicularis Fer. (Tab. VIII. f. 175). 



Clessin. D. M. F. Ó. U. u. cl. S. 2 wyd. str. 680, f. 681. 



Skorupka bardzo gruba, wieźyczkowato stożkowata, lekko, 

 i nieregularnie prążkowana, prawie gładka; barwa jej jednostajna, 

 jasno lub ciemno-brunatna, często prawie czarna ; wzdłuż szwów 

 na górnym brzegu skrętów ciemniejsza, poniżej zaś jaśniejsza. 

 Tym sposobem powstaje jaśniejsza, blado-brunatna pręga oka- 

 lająca wszystkie skręty, niewyraźnie odgraniczona od tła cie- 

 mniejszego, tworzącego węższą górną i szerszą dolną smugę. Na 

 ciemno - barwnych okazach jaśniejsza ta pręga zanika. Skrętka 

 mocno wydłużona, złożona 7—9 skrętów, zwolna rozszerzonych, 

 słabo wypukłych, przedzielonych szwami również słabo wgłę- 

 bionymi. Skręt ostatni prawie 1/2 wysokości zajmujący, kończy 

 się otworem wąsko jajowatym ku górze w ostry kąt zwężonym. 

 Brzegi otworu są ciągłe i ostre, rowek zatokowy bardzo wy- 

 raźny i dość mocno ku tyłowi odgięty. Wieczko rogowate, 

 brunatne. 



Kształt, wielkość i ubarwienie skorupki jak w gatunku po- 

 przednim są niestałe. Pierwsze skręty są niekiedy niższe i wy- 

 puklejsze a skręt ostatni bywa czasem więcej rozszerzony, niż 

 u formy typowej, czem zbliża się czasem do //. Esperi, ale ró- 

 żni się od niego stale smuklejszą postacią, mniejszą wypukłością 

 skrętów, skorupką jednobarwną, innym stosunkiem wysokości 



