227 



mulistem w stawach i rzekach wolno płynących, niekiedy także 

 w mniejszych wodach stojących. 



Z poprzednim gatunkiem, od którego różni si^ odmiennym 

 zarysem skorupki, szczególnie brzegiem tylnym zaokrąglonym 

 i słabo tylko przytępionym , zgadza się szczytami ulistewko- 

 wanymi, czem łatwo daje się wyróżnić od wszystkich następnych 

 gatunków. 



Okazy muzealne pochodzą z Bobrki, Grródka, Hołoska pode 

 Lwowem, Szczerca i Rudy nad Bugiem. 



191. Pisidiiim iutermedium Gassies (Tab. IX. f. 186). 



Clessin. D. E. M. F. 2 wyd. str. 593 f. 399. 

 — D. M. F. 0. U. u. d. S. str. 758. 



Skorupka średniej wielkości, jajowata, z szerokim, zaokrą- 

 glonym, dość wystającym szczytem, mało wydęta z ostrymi brze- 

 gami, delikatnie ale dość regularnie prążkowana z naskórkiem 

 żółtawo-śniadym. Brzeg górny dość wygięty, b. tylny nieco przy- 

 tępiony, mało wygięty; b. przedni dość zaostrzony; b. dolny 

 bardzo wygięty. Więzadło krótkie, perłowa macica słaba, bia- 

 ława. Wciski mięśniowe, wyraźne; listewka zawiasowa nie bar- 

 dzo szeroka; ząbki główne zajmują całą szerokość listewki. Sko- 

 rupka lewa ma 2 ząbki główne, z których zewnętrzny dość 

 mocno zgięty, cienki z ostro-krawędzistą powierzchnią prawie 

 tej samej wysokości jak wewnętrzny, który do połowy zakrywa. 

 Ząbek wewnętrzny krótki, gruby, półksiężycowaty. Rowek mię- 

 dzy nimi ku wewnątrz skorupy bardzo rozszerzony; ząbki bo- 

 czne pojedyncze, mocne, bardzo wysokie ; przedni nieco u wierz- 

 chołka łukowaty. Skorupka prawa ma 1 ząbek główny mocno 

 półksiężycowato wygięty, z tylnem ramieniem bardzo mocno 

 zgrubiałem (maczugowato) a przedniem bardzo delikatnie zao- 

 strzonem. Ząbki boczne podwójne , zewnętrzne dość mocne, 

 o wiele niższe i krótsze od wewnętrznych, ale nieco ponad brzeg 

 skorupki wystające ; wewnętrzne bardzo wysokie i tęgie. 



Długość: 6'>»lfn, szerokość: 6'%i. grbubośó: 3 — 3-5'«(„,. 



Ojczyzna : Znana tylko z niektórych okolic środkowych 

 i południowych Niemiec, nadto z Szwajcaryi i Francyi. Odzna- 

 cza się znaczną wielkością i małą wypukłością. Największy nasz 

 okaz ma tylko Q^% długości. Żyje w sadzawkach i kałużach. 



Okazy muzealne pochodzą z Kołomyi. 



A 



