228 



192. Pisidium fossariiium Clessin. (Tab. IX. f. 188). 



Clessin. D. E. M. F. 2 wyd. str. 596, f. 401. 

 — B. M. F. Ó. U. u. d. S. str. 759. 



Zwierzę białawe, niekiedy czerwonawe, delikatne, prześwie- 

 tlające ; płaszcz obrzeżony. Noga językowata , cewka krótka, 

 stożkowata, przeźroczysta, utworzona z połączenia obu cewek 

 oddechowej i odchodowej. Skorupka średniej wielkości, jajowata 

 bardzo wydęta, delikatnie prążkowana, cienkościenna, lśniąca; 

 szczyty szerokie zaokrąglone, wystające, prawidłowo ustawione. 

 Brzeg tylny dość wygięty, zaledwie przytępiony; b. przedni 

 mocno zaokrąglony i nieco zaostrzony ; b. dolny wygięty, odgra- 

 niczony od b. tylnego narożem dość mocno zaokrąglonem. Wię- 

 zadło krótkie, dość delikatne ; perłowa macica słaba, zwykle 

 biaława ; wciski mięśniowe zaledwie naznaczone, zawiasa dobrze 

 rozwinięta ; listewka wąska, w całej swej szerokości zajęta ząb- 

 kami głównymi. Skorupka lewa ma 2 ząbki główne, z któ- 

 rych zewnętrzny jest krótki, mało zgięty, cienki i ostro-krawę- 

 dzisty, zwolna od tyłowi się podnosi i wewnętrzny ząbek do 

 połowy zakrywa ; ząbek wewnętrzny mocniejszy, dość wygięty 

 z tylnem ramieniem nieco krótszem i mocniejszem niż przednie; 

 rowek krótki, ku wewnątrz skorupki bardzo rozszerzony ; ząbki 

 boczne pojedyncze, wysokie, bardzo zaostrzone, przedni nieco 

 haczykowaty. Skorupka prawa z 1 ząbkiem, dość krótkim, 

 którego tylne ramię maczugowato zgrubiałe ma na swej po 

 wierzchni głęboką brózdkę; ząbki boczne podwójne, zewnętrzne 

 krótkie, dość grube, bardzo niskie i rzadko ponad brzeg sko- 

 rupki wystające, wewnętrzne tęgie, dość zaostrzone ; rowek mię- 

 dzy nimi krótki i głęboki. 



Długość: 5%, szerokość: 4*%i, grubość: 3'"m. 



Ojczyzna: Europa. Jestto najpospolitszy gatunek z gro- 

 chówek. Żyje w stawach i sadzawkach, kałużach i rowach a w gó 

 rach dochodzi do 1800"/i» n. p. m. "Wyróżnia się od innych ga* 

 tunków tego rodzaju bardzo mocno półksiężycowato zakrzywio- 

 nym ząbkiem lewej skorupki i mocnem zgrubieniem tylnego 

 ramienia ząbka głównego skorupki prawej. Poszczególne odmiany 

 zależą od mniej lub więcej wydłużonego lub bardziej wydętego 

 lub spłaszczonego kształtu, wreszcie od ubarwienia skorupki 

 i ustawienia ząbków. 



