233 



ścienna, prześwietlająca. Szczyty kończyste, mało wystające, ku 

 tyłowi skorupki wysunięte. Brzeg górny ku przodowi słabo za- 

 gięty; b. przedni mocno wydłużony, kończysty z końcem za- 

 okrąglonym i ku dolnemu brzegowi mocno zbliżony ; b. tylny 

 mało wygięty a mocno przytępiony, prawie ucięty; b. dolny 

 słabo wygięty przechodzi narożem zaokrąglonem zwolna w b. 

 tylny. Więzadło krótkie, delikatne. Wewnętrzna strona skorupki 

 biaława z słabym perłowym połyskiem. Wciski mięśniowe za- 

 ledwie widoczne; zawiasa wątła, listewka bardzo szeroka. Sko- 

 rupka lew-a ma 2 ząbki główne, z których zewnętrzny jest 

 krótki, słabo zgięty, niski i ostry, a sięga tylko do połowy 

 ząbka wewnętrznego. Tenże jest nieco tylko mocniejszym od 

 zewnętrznego a na swym tylnym końcu lekko wygięty. Rowek 

 pomiędzy oboma tymi ząbkami krótki, ku wewnątrz nieco tylko 

 rozszerzony. Ząbki boczne pojedyncze, bardzo wysokie, mało 

 zaostrzone. Skorupka prawa ma 1 ząbek główny, słabo 

 rozwinięty, na tylnym końcu nieco zgięty i nieco zgrubiały : 

 ząbki boczne podwójne, zewnętrzne bardzo słabe, wewnętrzne 

 mocniejsze, dość wysokie i mało zaostrzone. Rowek krótki 

 a głęboki. 



Długość: 2-8%, szerokość: 21'«^, grubość: l^S^. 



Ojczyzna: Europa środkowa. 



Żyje w namulistych bagnach i przekopach. Odznacza się 

 głównie swym kształtem skośno trójkątnym i bardzo zaostrzonym 

 przodem skorupki. Należy do rzadszych gatunków. Dotychczas 

 znany był tylko z Siedmiogrodu, skąd go w swej faunie Olessin 

 (1. c.) wymienia. 



Okazy muzealne pochodzą z Rudy nad Bugiem. 



198. Pisidium milium HeU. (Tab. IX. f. 193). 



Clessin. D. E. M. F. 2 wyd., str. 613, f. 411. 

 — D. E. M. I. O. U. u. d. S. str. 763. 



Zwierzę białe, bardzo wątłe, prześwietlające. Skorupka 

 mała, prawie czworoboczna, bardzo pękata, cienkościenna, prze- 

 świetlająca, bardzo delikatnie prążkowana, lśniąca. Naskórek 

 żółtawo-rogowaty. Szczyty zbliżone do b. tylnego, dość szerokie 

 i wystające ; b. górny mało wygięty ; b. tylny przytępiony, 

 prawie prosty, ku obu brzegom sąsiednim przechodzi w zaokrą- 

 glone naroża ; b. dolny tworzy prawie prostą , do b. górnego ró- 



