STUDY VIII. 155 



Before he attempts, therefore, to dazzle the iin- 

 derftanding, as a Philofopher, he begins with fet- 

 ting the heart on fire, as a Poet. Here is a part 

 of his exordium. 



Hominum djvûmque voluptas, 



Alma F'enusy cœli fubter labentia fijna 

 Quae mare navigerum, quae terras frugiferentes 

 Concélébras, per te quoniam genus omne animantûm 

 Concipitur, vifitque exortum liimina folis, 

 Te dea, te fugiunt venti, te nubila cocli, 

 Adventuque tuo, tibi fuaves daedala tellus 

 Submittit flores, tibi rident a:quora ponti, 

 Placatumque nitet difFufo lumine cœlum. 



Quœ quoniam rerum naturam fola gubernas, 

 Kec, fine te, quidquam dias in luminis oras 

 Excritur, neque fit lastum, neque amabile quidquam, 

 Te fociam ftudeo fcribendis verfibus efie, 

 Quos ego de rerum naturâ pangere conor. 



Quo magis zeternum, da dicîlis, diva, leporem. 



Effice ut in terra fera munera militia'i 

 Per maria ac terras omnes fopita quiefcant ; 

 Nam tu fola potes tranquilla pace juvare 

 Mortales, quoniam belli fera munera Mavors. 

 Armipotens regit, in gremium qui fspe tuum fe 

 Kejicit, œteriio deviftus vulnere amoris. 



Kunc, tu diva, tuo recubantem corpore fanfto 



Circumfufa fuper, fuaves ex ore loquelas 



Funde, petens placidam Romanis, inclyta pacem : 



Nam neque nos agere, hoc patriaï tempore iniquo, 



Pofilimus sequo animo. 



De Rernin Naturâ, lib. i. 



I ûiall 



