,dao vel tria faucibus prope branthia inerant, 

 pauca duas, rnulta tres ad sex lineas longa, quae 

 poilicem superabant, rarissima, unum tarnen pol- 

 licem et unciecini lineas aequabat; hoc tenuius, 

 reliqua corpore crassiore. 



Color generalis quidem albus est, sed albe- 

 dinis praeter poros vix quidquam vivis in con- 

 spectum venit, vase dorsali ramosissimo crasso, 

 ramis pariter crassis et brevibus, nigrescentibus, 

 oviductibus vero luteis pluriraum contortuplica- 

 tis, annulos quasi effingenlibus, latera et postre- 

 mam corporis partem sibi sumentibus. 



Pori subglobosi, ventralis multo major, 

 apertura saepe longitudinali, pedunculatiis , pe- 

 dunculo saepe satis longo. Collnm breve coni- 

 cum , cujus pars antica cum capite aculeis mini- 

 mis obsita. COrpiis circa porum ventralem saepe 

 tumidum (et dorsali et ventrali latere}', dein cy- 

 lindricLim, apice obtuso apertura instructo, quae 

 saepe materiam fuscam efTundit. Cut''s molJis, 

 totusque vermis f]accidus,post mortem rectiusculus 

 aut sirnpliciter curvatus exhibetur. Cirrum non 

 vidi, 



Obs. 1« Species haec a praecedente pluri- 

 raum differt, loco, colore, moilitie, collo conico, 

 neque supra convexo subtus concavo. Quae per 

 anuum spiritu conservata sunt, eodem adhuc modo 

 facile distingui possunt specimina; praecedentls 

 enim speeiei contorta, duriuscula, haec molliora, 

 rectiuscula, colore illorum albo, horum obscurot^ 

 colio in utrisque diverso. 



OBs, 2. P\EDi, viri cel. veTinem paradoxum, 

 in ventriculo et intestinis Orthragorisci Molae 

 repertum huc pertint.re crediderim. Plurima sal- 

 tem satis bene quadrant, neque descriptionem 



