«- 462 — .' 



rum octo poUices longuni) antica parte satis in- 

 distincta, postica valde attenuatum, ulterius non 

 evolutum; quornm alterum autem sex pollices 

 loneum <:apub distinetmn obtulit, illi Bothrioce- 

 phali solidi vel nodosi simillimum, fere triangu- 

 lare, apice antico acutiusculo, lateribus pjanis 

 (dorsali et vei^trali) fovea media 'iongitudinali 

 exaratis, (\\xo harum fundo pelluceant. Corporis 

 latitudo pone caput cito augetur, ut sunima lati- 

 tudo tres lineas superet, tum magis magisque an- 

 fiustantur, fine caudali valde tenui. Corpus pas- 

 sim obiter crenatuni est, et ovariorum quoddara 

 sed leve vestigium exhibet, quo similitudo quae- 

 dam Bothriocephali exoriatur. 



Amicus simui icones inisit akerius specimi- 

 nis cujus bothria adhuc distinctiora sint, et bene 

 quidem delineata vidi, sed cum transmisso omni- 

 no convenientia, 



Num Pelecani Ligulae huc vel ad speciem 

 praecedentem pertineant, incertum quidem est, 

 sed species illa vesicularum oppositarum in Li- 

 Euia Pelecani pyginaei notata^ huc potius referen- 

 das esse, persuasit. 



4. Ligula sparsa R. Tab. 3. Flg. i» 



Am. Gaede , nunc Professor LeodiensiS) 

 Berolini Junii d. XXVIL iSitJ- in intestinis Co- 

 lymbi cristati Ligulas plurunas reperit et recentes 

 mecura communicavit. 



Tres ad sex poUices longae, candidae, ov^- 

 riorum linea nigiescente. AduJtarum extrema 

 pro more crassiuscula, reliquum corpus tenuiusj 

 aliis aequfc magnis haud attenuatum fuit, 



Ovaria foramina habent iropressa, transver- 



