'— 591 — 



Cirri ipsl, slve leninlsci, maxime inter se 

 dJfferunt, nullibi autem majores, sed nondum ex- 

 sertos, quam in Anserls Ta&iiitt sitiuosa vidi, de 

 qua in appendice agam. 



Aeque parum Taeniarum forarftina margi- 

 nalia, vel lateralia Bothriocephalorum et Ligula- 

 rum pro organis nutritiis habeo, non enin» nisi 

 partibus evolutis conceduhtur, quo fit ut Pisciiim 

 Ligulis omnino denegentur, inter Aviuni Ligulas 

 autem cii-ri quam rarissimi sint, quod argumei-i- 

 tum validum censeo. 



Cestoidea ope foraminum illorum se affi- 

 gere posse, certe nihil contra nostram sententiam 

 probat, sed e' contra eandem affirmat, Distoma- 

 tum cirro porus plerumque vicinus est, quo ani- 

 mal hujus ope simul affigatur, et sirtjili modo 

 ■vermes cucurbitini, quibus utpote eliminandis nu- 

 Trlmentum superfluum est, ope foraminis papillo- 

 si affixi ova tutiore loco deponere possent. Ad 

 nutritionera autem articulorum singulorum et so- 

 lutorum, si illa indigerent, explicandam, foramina 

 vasorum longitudinalium hiantia, de quibus in 

 Capite praecedente locutus sum, melius in usum 

 vocarentur, 



Argument^ non contemnenda rae attuHsse 

 crediderim, analogiam tamen non praeteribo, in 

 ejusmodi rebus nunquam negligendam. Aniraa- 

 lia composita, sit venia verbo, omuium partlum 

 capita, aut ora eadem proferunt, neque primariae 

 tantura caput formae peculiaris conceditur; quod 

 Zoophyta abunde testantur, sed Coeuurus etiam 

 omnium corpusculorum caput semper idem exhi- 

 bet. Qui ergo animal fingi posset capite instru- 

 ctum, quod partibus brevi amissuris singulis ca- 

 pita novae formae gigueret? Neque ad articulo^ 



