— 57 — 

 chlorite calcico niedullœ reaciio nulla. Quoque sorediata 

 occurrit. 



In Nova Caledonia (Vieillard, sub n° 1805) et in insula 

 Lifu (Thiébaut). 



2. Parmelia olivetorum (Acii. L. U. p. 458, Syn. 

 p. 198 , ex typo hb. Acii.). — Similis P. pertatœ , sed me- 

 dulia hypochlorite calcico erylhrinice intense lincta (1). Oc- 

 currit saepius thailo isidiophoro et lobis niargine integris. 

 Sporae longit. 0,015-18 millim., crassit. 0,006-8 miliim. 



Frequens ad corlices arborum ( sub n° 1805 in coll. Vieill.)- 

 Etiani in Lifu (Thiébaut). 



3. Parmelia latissima Fée, Nyl. Syn. p. 380. — Si- 

 milis fere P. pcrlatœ, sed sporis majoribus (longit. 0,020- 

 26 millim., crassit. 0,010-14 millim.). Sœpe sorediata in 

 marginibus loborum. iVIedulla hypochlorite calcico non tincla. 



Ad corlices cum duabus prioribus ( Vieillard, Thiébaut). 



U. Parmelia LjEvigata (Sm. E. Bot. t. 1852), Ach., 

 Nyl. Syn. p. 384. — Thallus albus vel albidus laciniatus ad- 

 pressus laciniis sinuato-multifidis et sinuato-incisis , priori 

 nonnihil minor, medulla ope hypochlorilis calcici non tincta 

 (epilhalhis hydrate kalico flavescit). 



Ad cortices arborum (Vieillard) ; sterilis modo visa. 



5. Parmelia relicina Fr. S. 0. V. p. 283 (non L E. 



(1) Quoque hypochlorite kalico ea reactio orcinica obtinelur. Si in 

 liquide (vulgo eau de Javelle diclo) iinmergilur /?orce//((bene tinctoria, 

 liquor mox erjllirinice lingilur. — Observelur hic obiter, Parmeliam 

 criniiam var. urceotatain (Eschw.) leclam fuisse a Vieillard in Austra- 

 lia, Sydney, anno 1861 , ex hb. Lenormand. 



