39 



Later schreef de Heer Heijligers mij: s>Saxicola stapazina wordt 

 dit jaar hier en daar in de duinen aangetroffen". Ofschoon dit 

 bericht, zonder nadere aanduiding, zeer onbepaald is, is het 

 toch niet geheel zonder waarde. Het is waarschijnlijk van vogel- 

 vaugers te 's Gravenhage afkomstig, en deze zouden niet op het 

 denkbeeld komen melding te maken van eene soort, die hier te 

 lande gewoonlijk niet voorkomt, zonder dat daartoe eenige aan- 

 leiding bestond. 



Het schijnt dus, dat deze bewoonster van het zuiden ons land 

 dit jaar weder bezoekt. Ruim dertig jaren geleden was dit ook 

 het geval. In het 3 e stuk van het 2 e deel van de Bouwstoffen 

 voor eene Fauna van Nederland, verschenen in 1858, wordt, 

 blz. 209, voor het eerst, op gezag van Schlegel, medegedeeld, 

 dat zij in de duinen van Holland was waargenomen en blz. 289 

 door N. Groenewegen , dat zij éénmaal in de duinen bij Haarlem 

 was geschoten, Sedert hebben wij niets van haar vernomen. Noch 

 in 's Rijks Museum te Leiden, noch in de collectie van Wicke- 

 voort Crommelin, noch in het Museum » Fauna Neerlandica", te 

 Amsterdam , bevindt zich een inlandsch exemplaar (A.). 



Pratincola rubicola (L.). Roodborst-tapuit. Broedende gevonden 

 te Wolvega (Friesland) (A.) en in het Loosdrechtsche bosch 

 (Utrecht) (Nieuwenh.). 



Anthus campestris (L.). Duinpieper. Deze soort is niet zeldzaam 

 onder Loosdrecht en broedt aldaar hoogst waarschijnlijk (Nieu- 

 wenh.). De Amsterdamsche dierentuin ontving 16 April acht stuks 

 (Kerbert). 



Anthus Richardi Vieillot. Groote pieper. In November waren 

 twee stuks, waarschijnlijk uit Harderwijk (Gelderland) op de Am- 

 sterdamsche vogelmarkt (Nieuwenh.). 



Motacilla alba lugubris Temminck. Rouwkwikstaart. 12 Maart 

 werden, op een vinkenbaan, in het duin, onder Wasseuaar 



