42 



, daar Keyserling en Blasins op grond daarvan Tetrastes 

 hebben gescheiden van Tetrao , en tevens de soort, omdat in 

 Europa slechts éene van eerstgenoemd .geslacht wordt gevonden. 



Verder had het geen spoor van eene donkere keelvlek, zoodat 

 het zonder twijfel een 9 was - 



Hoe de vogel nu daarheen is verdwaald, blijft een raadsel. De 

 naaste verblijfplaatsen van deze soort zijn de bosschen aan de 

 Ruhr, en hoewel deze, hemelsbreed, niet meer dan ongeveer 52. 

 K.M. van Winterswijk zijn verwijderd en die afstand niet groot 

 is voor een verdwalenden vogel , is dit toch iets zeer ongewoons 

 bij een hazelhoen. Deze soort toch verlaat bijna nooit de bosschen 

 op de bergen en heuvels, die zij bewoont, onderneemt wel, in 

 het winterhalfjaar kleine zwerftochten naar naburige bosschen, 

 maar verplaatst zich zelden anders dan loopende en maakt van 

 hare vleugels geen gebruik , dan ingeval zij daartoe wordt ge- 

 dwongen. 



Er moet dus eene bijzondere aanleiding, vervolging door een 

 roofvogel of iets dergelijks , hebben bestaan , waardoor dit voor- 

 werp zoo ver uit den koers is geraakt. 



Deze soort werd vroeger nooit hier te lande waargenomen (A). 



Otis tetrax L. Kleine trap. 21 September, werd aan den bin- 

 nenkant van de duinen onder Haamstede (Zeeland) een 9 g e " 

 schoten , door den Heer Th. van der Lek de Clerq. Volgens 

 mededeeling van dezen , waren er drie stuks. 1 7 December werd 

 te Beetsterzwaag (Friesland) van twee stuks een 9 geschoten. In 

 de eerste dagen van Januari schoot men nabij Enkhuuizen (Noord- 

 Holland) een jong (ƒ, en der 29 e dier maand , te Stroobos (Fries- 

 land) een prachtig oud cf . 



Deze soort, die in het Zuiden te huis behoort, was ten tijde 

 van Temminck (zie Manuel, 2 e ed. II, bl. 509) hier te lande nog 

 nooit waargenomen. Schlegel nam haar op in zijne eerste Naam- 

 lijst van Nederlandsche vogels (1852) naar aanleiding van een, 

 vele jaren geleden , nabij Eindhoven (Noord-Brabant) geschoten 

 voorwerp. 



