43 



Sedert werden geschoten : 



een ouder Vollenhoven (Overijssel) (zie Six , in Bouwst. I, bl. 212); 

 28 December 1853, een Q, nabij Elburg (Gelderland) (zie van 

 Wickevoort Crommelin, ald. II, bl. 214); in September 1863, een. 

 te Lisse (Zuid-Holland) (zie van Bemmelen , ald. III, bl. 625); 

 een 9 in Noord-Holland (Zie Koller's lijst, bl. 48); 28 Januari 

 1859, een 9 D Ü Alkmaar (Noord-Holland) (coll. v. Wickevoort 

 Crommelin) en in December 1892, een, onder Deunen (Noord- 

 Brabant) (zie van der Bogaert, in het Overzicht over 1892/93). 



De meening als zoude ons land enkel door wijfjes en jonge 

 vogels worden bezocht, berust op dwaling , daaruit ontstaan , dat 

 de mannetjes , evenals die van de Kemphanen , hun kraag eerst 

 in het voorjaar krijgen en dien reeds lang weder hebben verlo- 

 ren, wanneer zij, in den herfst of winter, tot ons komen (A.). 



Charadrias fulvus Gmelin. Aziatische goudpluvier. Bij eeu poelier 

 alhier, vond ik , onder een aantal goudpluvieren, een voorwerp , 

 hetwelk mijne aandacht trok door zijne geringe grootte. 



Bij nader onderzoek bleek mij , dat het de okselvederen , in 

 plaats van wit, grijs had en dat van de schenen een grooter deel 

 onbevederd was. Bovendien merkte ik op , dat de staartpennen , 

 die bij C. pluvialis L. 7 — 9 gele dwarsbanden hebben, slechts 5 

 grijze banden vertoonden op bruinzwarten grond, met op de 

 kanten een driehoekig, geel, op de middelste pennen wit, vlekje. 



Door het een en ander rees bij mij een sterk vermoeden , dat 

 ik C. fulvus Gmel. voor mij had. Daar ik echter, bij gemis van 

 eenig voorwerp ter vergelijking, niet geheel zeker was, zond ik 

 het exemplaar aan het Leidsch Museum , met verzoek aan den 

 Heer Büttikofer, mij den uitslag van zijn onderzoek te willen 

 medecleelen. Deze schreef mij : 



»Met den gezonden vogel heeft u eene goede vondst gedaan. 

 »Het is de Aziatische vorm van de goudpluvier, Charadrius fulvus 

 » Gmelin, die zich van den onzen constant onderscheidt door ge- 

 »ringe grootte en grijze, in plaats van zuiver witte okselvederen. 

 » De lichte vlekken langs den rand der staartvederen bewijzen, 



