werden drie voorwerpen dezer soort onder Hempens (Friesland) 

 door een ganzenvanger van nabij gezien. Zij lieten zich echter 

 niet vangen (A.) ] ). 



Anas crecca L. Wintertaling. Eene fraaie, licht havanakleurige 

 verscheidenheid werd, omstreeks 10 April, nabij 's Hertogenbosch 

 gevangen. De beschrij ving is de volgende : 



9. Grootte als van de type. Bek zwart. Pooten en zwemvliezen 

 donker leikleurig. Iris licht bruin. Schedel en nek donker havana- 

 kleurig. Rug licht bruingeel. Vleugeldekvederen grijs. Verlengde 

 schoudervederen iets donkerder. Spiegel geheel wit. Slagpennen 

 grijs. Staart vuil wit. Wangen, keel en borst licht bruinachtig 

 geel. Buik en onderdekvederen van den staart vuil wit (v. d. Harten). 



Alca torda L. Alk. Door het vele ijs in zee daartoe gedwongen , 

 was deze soort bizonder talrijk aan onze kust, ja werden niet 

 zelden half verhongerde exemplaren binnenslands , op het ijs der 

 slooten , gevonden (A.). 



18 Februari werd te Helder (Noord-Holland) eene merkwaardige 

 verscheidenheid van deze soort geschoten. 



De geheele onderzijde is , evenals bij de type, wit. De bovenzijde 

 is echter, in plaats van bruinzwart, roomkleurig, hier en daar 

 bruingrijs, met uitzondering, van den schedel, die vuil wit en van 

 de stuit en den staart, die donker bruingrijs zijn. Bek en pooten 

 normaal. Iris grijsachtig. Het is een 9- ( v - Bemm.). 



1) De Heer F. E. Blaauw meent (Comparative List of the Birds of Holland and 

 England, in Notes from the Leyden Museum, Vol. XX, p. 216) dat het niet zeker is, 

 of de voorwerpen, welke in November en December 1891 bij Naarden werden waarge- 

 nomen, lot deze soort behoorden, of wel tot Anser {Cheii) albatus Cassin, eene kleinere 

 soort, welke in Amerika te huis behoort en eenige malen naar Ierland is overgevlogen. 

 Neemt meu echter in aanmerking, dat omstreeks 15 Februari Europa grootendeels 

 onder de sueeuw lag en in het midden en oosten daarvan alsmede in Siberië opnieuw 

 buitengewoon felle vorst met oostenwind was ingetreden, dan bestaan er, meen ik, alle 

 redenen, om te vermoeden, dat de vogels, van welke thans sprake is, door gebrek aan 

 voedsel van daar tot ons zijn gekomen en niet uit het westen; vooral niet, omdat op 

 dat tijdstip in Ierland, evenals in geheel Groot-Britarnië, dooiweder heerschte (A.). 



