aangetroffen; ter wille van het genus vertoont spreker een exemplaar 

 van Cinixys erosa Gray, een bewoner van de kust van Guinee. 



Ilomopus telt drie Zuid-Afrikaansche soorten: Homopus areolatus 

 Thunb , femoralis Blgr., signatus Walb. Van deze werd de eerstgenoemde 

 in vrij groot aantal gevonden , welke exemplaren alleen op spiritus wer- 

 den bewaard. Zeer eigenaardig is het, dat hieronder ongeveer de helft 

 een abnormaal getal rugplaten vertoont; de abnormaliteiten betreffen 

 zoowel de vertebralia als de costalia en de marginalia. 



Van het genus Testudo behooren de Zuid-Afrikaansche vormen tot 

 drie uiteenloopende typen (cnf. Boulenger, Cat. of Chelonians, 1889, 

 p. 152 — 155). De eerste groep omvat Testudo calcarata Schn. en par- 

 dalis Bell. en is tegenover de beide andere voornamelijk gekenmerkt 

 door het bereiken eener aanzienlijke grootte (ruim 40 cM. carapax-lengte , 

 lineair gemeten) en door het bezit van groote, uitstaande schubben aan 

 de hiel. 



De tweede groep, die verscheidene soorten bevat, welke alle klein 

 zijn, hoogstens 14 cM. lang, onderscheidt zich door een dikwijls bijzonder 

 convex rugschild, waarvan de hoornschilden stervormige teekeningen 

 doen zien, gevormd door afwisselende lichte en donkere stralen, uit- 

 gaand van de areola op het midden van elk hoornschild. 



De derde groep, waarbij de kinschilden vergroeid zijn en zeer ver 

 naar voren uitsteken, telt slechts één Zuid-Afrikaansche soort Testudo 

 (Chersina) angulata Schw. 



Van de meeste dezer drie groepen werden exemplaren door den Heer 

 Weber medegebracht, hetzij op alcohol, hetzij in drogen toestand als 

 buchu-taschjes (reukdoosjes) der Nemaquas. De belangrijkste soort daar- 

 onder is Testudo verreouxi Smith; deze is door drie stuks vertegen- 

 woordigd. Een daarvan is een schaal van een zeer jong dier, als buchu- 

 taschje gebruikt, doch de beide andere, een mannetje en een wijfje, 

 zijn in hun geheel op alcohol bewaard. Behalve het oorspronkelijke exem- 

 plaar, dat aan Smith voor zijne beschrijving gediend heeft en dat eene 

 schaallengte had van 85 mM., zijn er , naar het schijnt , niet anders dan 

 drie schalen dezer soort bekend. Deze zijn beschreven door Boettger, 

 (Bericht der Senckeb. nat. Ges., 1887, p. 139 en 1889, p. 282.) De lengte 

 der rugschilden bedroeg resp. 56, 84 en 104 mM. Het grootste der 

 zooeven genoemde spiritusexemplaren heeft eene lengte van 143 mM. 



Ten slotte laat spreker nog een preparaat zien van een teek, gevonden 

 in groot aantal onder de buikschubben van Zuid-Afrikaansche soorten van 

 het hagedissengeslacht Agama. Vermoedelijk zal de soort wel bekend zijn , 

 doch zij werd dan ook alleen ter tafel gebracht, om te wijzen op den 

 uiterst platten vorm, geheel in overeenstemming met de plaats, waar 

 het dier zich ophoudt. 



De Heer Weber demonstreert een aantal dieren tijdens zijne reis in 

 Zuid-Afrika bijeengebracht; en wel exemplaren van Tubicinella in de 

 huid van Balaena australis, waarvan hij een volwassen, zeer gaven 

 schedel van Valsche-Baai medebracht, die later aan de aanwezigen ver- 

 toond werd. Verder Janthina van Port Natal met luchthoudend drijf- 

 toestel en een exemplaar van Eucorybas crotalus Gerst., een geluid- 

 gevende Myriapode van Durban. 



Van Peripatus laat de Heer Weber exemplaren zien met 19 paar 

 pooten. Plaatst men zich op het standpunt van Sedgwick , den monograaf 

 van het genus Peripatus, die de species van Zuid-Afrika onderscheidt 



