naar het aantal klauwtjes-dragende segment- aanhangsels , een species- 

 kenmerk, dat spreker voor het oogenblik aan geen kritiek wil onder- 

 werpen, zoo is men genoodzaakt van de door spreker bij Rnysna ver- 

 zamelde exemplaren een nieuwe soort te maken , die hij voorstelt Peripatus 

 dewaali te noemen naar den verdienstelijken Consul Generaal der Neder- 

 landen in Kaap-Kolonie den heer B. H. de Waal. Gekenmerkt door 19 

 paar klauwtjes- dragende segment-aanhangsels, werd deze uitsluitend bij 

 Knysna gevonden. Opmerkelijk is het, dat door Sedgwick terloops ver- 

 meld wordt, clat door R. ïrimen één exemplaar van Plettenberg-Baai 

 vermeld wordt, eveneens met 19 paar segment- aanhangsels. Plettenberg- 

 Baai nu is in de nabijheid van Knysna, zoodat Peripatus dewaali wel- 

 licht kenmerkend is voor dit boschdistrict. Sedgwick geeft verder op 

 Peripatus capensis slechts op en in den omtrek van Tafelberg gevonden 

 te hebben. Spreker trof deze soort ook aan bij Franschhoek in het Paarl- 

 district. 



Het is den Heer Weber gelukt in de rivieren van Natal eene Chromis- 

 soort te ontdekken, waarbij de mannetjes de eieren in de mondholte 

 tot ontwikkeling brengen, evenals dit door Lortet beschreven is van 

 Chromis pater familias uit het meer Tiberias. Een exemplaar trof de 

 Heer Weber aan in de Umhloti-rivier, dat blijkbaar pas gelegde eieren 

 in de mond-pharynxholte droeg, terwijl bij twee andere exemplaren uit 

 de Umhlasiuc reeds embryonen in twee uiteenloopende stadia van ont- 

 wikkeling werden waargenomen. In geen dezer drie gevallen was het 

 kieuwapparaat opvallend uitgezet door eieren resp. embryonen, in tegen- 

 stelling met hetgeen Lortet waarnam. 



Wijders vond de Heer Weber in de Umhloti-rivier bij Verulam (Natal) 

 eene Barbus-soort , die vivipar is. Spreker vindt hierin gelegenheid over 

 de ovovivipariteit der beenvisschen in 't algemeen te handelen en komt 

 daarbij tot de conclusie, dat het door hem ontdekte geval behoort bij 

 die vormen van ovovivipariteit, waarbij het ei in de ovariaalholte valt 

 om daar zijn verdere ontwikkeling te doorloopen. 



Eindelijk deelt de Heer Weber mede, dat het hem gelukt is bij 

 Franschhoek en verder bij Dieprivier en Nieuwland, dus in de onmid- 

 delijke nabijheid van Kaapstad, eene nieuwe soort van Galaxias te ont- 

 dekken. De korte beschrijving van deze nieuwe soort, die hij voorstelt 

 te noemen Galaxias africanus n. sp. is als volgt: 



D. 9—11. A. 11. V. 6. P. 15. B. 6—7. 



Lichaam matig verlengd, zijn hoogte ongeveer 1 / 5 der totale lengte, 

 zonder caudale. Lengte van kop ongeveer V 4 der totale lengte. Snuit 

 afgestompt, onderkaak langer dan bovenkaak; mondspleet strekt zich 

 uit tot onder den voorrand van het oog. Oog zoolang als snuit , zijn 

 lengte gaat ongeveer 4 en V 3 maal in de koplengte. Lengte der borst- 

 vin is gelijk Va der lengte van den afstand tusschen den wortel der borst- 

 vin en de buikvin. De buikvin eindigt kort voor den Anus. Staartvin 

 afgerond-afgesneden. Bleek-olijf kleurig met onregelmatig gegolfde of net- 

 vormige donker-bruine dwarsbanden, die zoo talrijk worden kunnen, 

 dat zij de grondkleur vormen, met lichtere onregelmatige, soms netvor- 

 mige banden. Buik en vinnen licht gekleurd. 



Grootste lengte der geslachtrijpe exemplaren 5,7 cm. 



Dit is, voor zoover spreker weet, de eerste Galaxias- soort, die uit 

 Afrika bekend wordt. Dit voorkomen is niet onbelangrijk, aangezien 

 Galaxias tot nog toe slechts van Patagonië, Chili, Zuid- Australië en 

 Nieuw-Zeeland bekend was. 



