Wat nu deze uitbreiding betreft, kan men zich drie voorstellingen 

 maken : 



a. De individuen bebben, van uit een enkel uitgangspunt de ver- 

 breiding bewerkstelligd; de oorspronkelijke zwarte exemplaren zou- 

 den dan de voorouders zijn van alle melanistische afwijkingen. 



b. De variëteit is gelijktijdig over een groot gebied sporadisch 

 ontstaan ; zij is , wel is waar toevallig , doch zonder dat dit bevreemding 

 wekt, daar het eerst waargenomen, waar men zich (toen ter tijde ten 

 minste) het meest met het verzamelen van Lepidoptera bezighield; de 

 lengte van den tijd, dien het duurde, eer dat zij elders werd waarge- 

 nomen, staat in omgekeerde verhouding tot de mate van ijver en van 

 het aantal der verzamelaars. 



c. De variatie -zelf heeft haar gebied vergroot, d. w. z. is in steeds 

 ruimer kring spontaan opgetreden. 



Tegen de eerste voorstelling valt op te merken, dat het, in verband 

 met hun lichaamsbouw en levensgewoonten , niet is aan te nemen , dat 

 de exemplaren dezer soort, vooral de vrouwelijke, groote afstanden 

 afleggen; dit wordt, afgezien daarvan, nog minder waarschijnlijk, daar 

 men dan een geval voor zich zou hebben niet van uitbreiding van woon- 

 gebied, wat meer voorkomt, maar van een trekken van bepaalde, af- 

 wijkende individuen binnen een gebied, reeds door de soort bewoond. 



De tweede voorstelling is stellig geheel onaannemelijk en werd slechts 

 volledigheidshalve opgesomd. Reeds het vrij regelmatig steeds meer 

 oostwaarts vinden der zwarte variëteit doet haar te niet. 



Spreker meent te mogen besluiten, dat de onder c. genoemde ver- 

 klaring de meest waarschijnlijke is. 



Hoe dit echter zij , het is een merkwaardig iets , dat men , in een 

 steeds aangroeiend gebied (naast elkander en onder den invloed van 

 gelijke omstandigheden levende) den zwarten vorm ziet optreden en toch 

 den witten blijven. 



Ten slotte moet nog worden opgemerkt, dat de exemplaren dezer soort, 

 welke als tusschenvormen type en variëteit verbinden, vrij scherp in 

 twee groepen vervallen , waarvan zich de eene aan den type, de andere aan 

 de variëteit aansluit. Exemplaren, die werkelijk tusschen deze beide on- 

 geveer het midden houden , waarbij men dus zou twijfelen , tot welke 

 groep zij te brengen zouden zijn, zijn zeldzaam (een dergelijk exemplaar 

 is in de doos aanwezig). Spreker meent om deze reden en omdat steeds 

 zuiver typische exemplaren in aantal blijven voorkomen te mogen aan- 

 nemen, niet dat deze soort bezig is zich te veranderen (»changing its 

 type«), maar dat zij bezig is zich te splitsen. Hoe ver deze splitsing zal 

 gaan, zal de toekomst moeten leeren. 



De heer Max Weber demonstreert den schedel van den voor weinige 

 dagen in den tuin van het Genootschap «Natura Artis Magistra" dood- 

 geschoten olifant. De schedel was doorgezaagd in het vlak van sym- 

 metrie, met het doel een onderzoek mogelijk te maken omtrent de ligging 

 en de samenstelling van het reukorgaan. 



