Van te voren zal door hem met den Heer Vosmaer overleg gepleegd 

 worden , om na te gaan , in hoeverre het practisch zal zijn , de door ge- 

 noemden Heer gewenschte wijzigingen in te voeren. 



De Heer «F. F. van Beminden wijst op eenige bijzonderheden aan 

 den schedel van Dermochelys (Sphargis) coriacea, waarvan hij een exem- 

 plaar door de welwillendheid van den Directeur van het Leidsche Zoö- 

 logische Museum, Dr. Jentink, ter vergadering kan vertoonen. Het zijn: 



Ten eerste , de ligging der choanen zeer vooraan in 't gehemelte , vlak 

 achter 't vooreind van den vomer , veroorzaakt door de geringe ontwik- 

 keling der palatina. 



Ten tweede, het ontbreken der columellae en van de daarheen neer- 

 dalende vleugels der parietalia, wat ten gevolge heeft, dat de voorzijde 

 der hersenholte veel minder dan bij andere schildpadden door been om- 

 geven is. 



Ten derde, de lichtheid en dunheid der meeste beenderen, die door 

 hun plaatvorm en de straalsgewijze verdeeling der beenstof doen den- 

 ken aan de schedels der Cetaceen. 



Aan deze eigenaardigheden wordt door den Heer Boulenger groot 

 gewicht gehecht, als bewijzen voor de afgezonderde plaats, die Dermo- 

 chelys in het systeem inneemt, als eenige vertegenwoordiger der onder- 

 orde Atkecae. 



Spreker daarentegen meent die eigenaardigheden te moeten opvatten 

 als reductieverschijnselen , veroorzaakt door den invloed van het zeeleven , 

 waardoor het mogelijk en tegelijk voor 't dier voordeelig werd , dat de 

 inwendig gelegen schedelbeenderen in gewicht en omvang afnamen , ter- 

 wijl daarentegen het beenige schedeldak volledig moest blijven bestaan 

 (of zich tot een gesloten geheel moest ontwikkelen) , teneinde den groo- 

 ten kop , **lie niet binnen de rompschilden kon teruggetrokken worden , 

 zooveel mogelijk te beschermen. 



Sporen eener vroegere grootere uitbreiding der inwendige beenderen 

 meent hij nog aan den schedel van Dermochelys terug te vinden. Zoo 

 vertoonen de palatina aan hun binnenrand een naar de middellijn ge- 

 richten plooivormigen kam, die het homologon is van den ventralen 

 vleugel der verhemeltebeenderen van Chelone. Bij dit dier bereiken die 

 vleugels de zijranden van het ploegschaarbeen en vormen daarmede den 

 onderwand der neusgangen , waardoor de inwendige neusgaten meer ach- 

 terwaarts verplaatst worden. 



Ook van de naar de- columellae en het sphenoid afdalende vleugels der 

 parietalia zijn bij Dermochelys aanduidingen te vinden. 



In onderlinge rangschikking en algemeenen vorm vertoonen de sche- 

 delbeenderen van Dermochelys de meeste overeenkomst met die van 

 Chelone. In 't bijzonder is dit het geval met de beenderen van het sche- 

 deldak, met de quadrata, de pterygoidea, het basisphenoid en het ba- 

 sioccipitum. 



Op de grens der drie laatste vindt men bij Chelone in de pterygoidea 

 links en rechts een kanaal, dat schuin van voor-binnen naar achter- 

 buiten verloopt, beginnende terzij de van het dorsum ephippii en uitko- 

 mend vlak boven de achter- opening der inwendige afdeeling van de 

 trommelholte. Bij Dermochelys is dit kanaal slechts door een nauw gaatje 

 aangeduid, blijkbaar is het geoblitereerd. Pterygoid, basioccipitum en 

 exoccipitum sluiten echter op dezelfde wijze aaneen als bij Chelone. 



Bij Trionychidae en Cryptodira is het pterygoid-kanaal goed ontwikkeld. 



