Onder de Pleurodira vindt men het buitengewoon ontwikkeld bij Po- 

 docnemis; bij de Chelydae daarentegen in alle stadiën van achteruitgang. 



Bij de eerste vertoont het zich als een naar achteren wijdgapende 

 ruimte tusschen twee vleugelvormige lamellen van 't pterygoid. Bij de 

 Chelydae liggen deze lamellen vlak opeen , en laten öf een smalle spleet 

 tusschen zich open , öf zijn geheel vergroeid. Het eerste is b. v. het ge- 

 val bij een door spreker vertoonden schedel van Hydraspis. In 't laatste 

 geval krijgt het den schijn , alsof het pterygoid een enkelvoudige beenplaat 

 ware, die zonder hyaat aan de achtergelegen beenderen, hier proöticura 

 en quadratum, aansluit. De vergelijking echter met Podocnemis wijst 

 uit, dat deze den oorspronkelijksten toestand vertoont, de Chelydae den 

 gereduceerden. 



Volgens Koestlin en C. E. Hoffinann (Broon) loopt door het ptery- 

 goidkanaal de carotis interna en een takje van den sympathicus. 



De Heer §eydel spreekt over het Jacobsonsche orgaan der Chelonia. 

 Het orgaan ontbreekt niet bij deze dieren zooals algemeen wordt aange- 

 nomen, maar blijkt bij alle soorten te bestaan. Bij Testudo werd het als 

 eene kleine groeve gevonden , welke in de pars respiratoria en wel aan 

 den medialen wand en aan het voorste uiteinde daarvan ligt. Bij Emydae 

 is het epithelium van het orgaan haast door de geheele pars respiratoria 

 uitgebreid , het orgaan zelf door plooien van het slijmvlies in enkele ge- 

 deelten gesplitst. Spreker vergelijkt daarna het periphere reukorgaan dei- 

 genoemde Chelonia iu korte trekken met dat der Amphibiën en toont 

 aan , dat de neusholte erf het Jacobsonsche orgaan van Testudo en Emys 

 zich goed laat aansluiten aan toestanden van deze organen , zooals men 

 die bij lagere Amphibiën, b. v. Siren, vindt. 



De Heer Hoorevaar doet verdere mededeelingen over het voorkomen 

 van Oestrus (Hypoderma) larven in het wervelkanaal en in den Oesophagus- 

 wand bij runderen. Hij vertoont eenige spiritus-praeparaten met spinale , 

 Oesophagale en subcutane larven. 



Doo'r het resultaat van de overbrenging van spinale larven onder de 

 huid bij den hond en den bok en van de voederingsproeven bij twee 

 hondjes en één konij n, helt spr. tot de rueenjng over, dat de jonge lar- 

 ven van Hypoderma bovis het eerst zich in de huid inboren en van daar- 

 naar andere plaatsen in het lichaam, voornamelijk naar het ruggemergka- 

 naal, wandelen, om daar het 1ste stadium door te brengen. 



Verder vertoont hij een gedeelte dunnen darm van den hond; het is 

 bezaaid met duizende exemplaren van Taenia echinococcus. 



Den 2den, 16den Jan. en Uden Feb. j. 1. werd deze hond gevoerd met 

 Echinococcus veterinorum , respect, uit een varkenslever, schapen- en 

 runderlong. 



»De hond werd 18 Feb. gedood; dus 47 dagen na de eerste voedering 

 werden reeds in het laatste derde lid rijpe eieren aangetroffen. 



Later hoopt spreker voederingsproeven te nemen met Echinococcus 

 multilocularis. 



Er wordt n. 1. beweerd, dat de Echinococcus veterinorum (unilocu- 

 laris) en de E. multilocu laris zouden afstammen van twee verschillende 

 soorten van Taenia echinococcus. 



De verschillen zouden bestaan in de grootte en den vorm der haken 

 en de vertakking van den uterus. 



