exemplaren, waarvan de grootste 15 cM. lang is en een staart van 12 cM. 

 beeft. Eaüliet beschouwt deze O. mastigodes Nitzsch als abnormale vor- 

 men van de vrouwelijke O. curvula Eud. : een geval van dimorphisme. 

 Railliet en ook Spreker hebben meermalen verschillende overgangsvormen 

 tusschen deze twee besproken Oxyuris gezien. 



Vervolgens deelt spreker het een en ander mede over Strongy lus rubidus. 



In Jan. j.1. vond hij het sterk catarrhaal ontstoken maagslijmvlies van 

 een varken bedekt met een groote massa kleine, roode Nematoden. Er 

 werd toen direct gedacht aan Spiroptera strongylina; bij het microsco- 

 pisch onderzoek bleek het echter een echte Strongylus te zijn. Na deze 

 vondst onderzocht Spreker vele varkensmagen aan het abattoir en trof 

 dezen Strongylus meermalen , gewoonlijk maar in weinige exemplaren , 

 en steeds in het maagslijm aan. 



Hassall en Stiles hadden reeds in 1892 eene dergelijke waarneming 

 gedaan en den Strongylus als eene nieuwe species onder den naam van 

 Strongylus rubidus beschreven en afgebeeld in het Journal of Comp. Med. 



Volgens genoemde schrijvers is de roode worm 0.1 mM. dik; de man- 

 netjes zijn 5 en de wijfjes 8 — 8.5 mM. lang. 



Strongylus rubidus werd in 25 — 75°/ der onderzochte varkensmagen 

 aan het abattoir te Washington aangetroffen. 



De door den Heer Koorevaar in de varkensmagen te Amsterdam ge- 

 vonden Strongylus beantwoordt volkomen aan de beschrijving en af- 

 beelding van Strongylus rubidus uit Amerika. 



Eindelijk deelt dezelfde Spr. in aansluiting aan zijne in de vorige ver- 

 gadering gedane mededeeling, over de infectie van den bok met spinale 

 Oestrus-larven, mede, dat de ingebrachte larven (op 17 Febr. j.1.) zich 

 reeds geruimen tijd als groote Hypoderma-larven in subcutane knobbels 

 (zoogenaamde wormbuilen) vertoonen. 



Volgens Spreker is dit wel een bewijs, dat de Oestrus-larven uit het 

 ruggemergskanaal van het rund de jongere larven van Hypoderma bovis zijn. 



De Heer «F. F. van Bemmelen vond het strand nahij Schevenin- 

 gen voor eenigen tijd bezaaid met exemplaren van Pagurus bernhardus 

 in "horens van Buccinum. Hij slaagde er in tusschen een groot aantal 

 er twee aan te treffen , die een Peltogaster paguri als parasiet bij zich 

 droegen. Hij wijst op het verschil, dat het strand op verschillende tijd- 

 stippen in dit opzicht kenmerkt: nu is het bezaaid met diervormen, die 

 men er maanden achtereen te vergeefs zoekt en dan weer treft men er 

 slechts zeer algemeen verspreide voorwerpen aan. 



