komen een (gedrukt) opstel van den Heer J. A. Op de Maeks te Velp, 

 waarin deze zijne zienswijze verdedigt met betrekking tot de zalmcul- 

 tuur, zoowel voor zooverre betreft de plaats waar, als de wijze waarop 

 die geschieden moet. De Voorzitter stelt voor, met verwijzing naar het- 

 geen dienaangaande reeds op de Vergadering van '26 Januari 1895 is 

 besloten, den Secretaris te verzoeken den Heer Op de Macks dank te 

 zeggen voor de gezonden uiteenzetting en hem mede te deelen , dat het 

 niet op den weg der Vereeniging ligt op de quaestie, waarover het 

 opstel van den Heer Op de Macks handelt, in te gaan. 



Met algemeene stemmen wordt het voorstel van den Voorzitter aan- 

 genomen. 



Nadat nog besloten is . dat de' volgende Wetenschappelijke Bijeenkomst 

 van dezen winter eind November gehouden zal worden , wordt de Huis- 

 houdelijke Vergadering gesloten en de Wetenschappelijke geopend. 



De Heer J. Th. Oudemans doet eenige mededeelingen over de re- 

 ductie , welke de vrouwelijke geslachtsorganen der Lepidoptera onder 

 sommige omstandigheden ondergaan. Zooals bekend is, zegt spreker, zijn 

 veelal hybriden van allerlei dieren onderling , soms ook bij terugkruising 

 met een der stamsoorten, onvruchtbaar. Voor Lepidoptera is, wat het 

 laatste betreft , inzonderheid door de proeven van Standfuss , gebleken , 

 dat daar in den regel mannelijke hybriden bij terugkruising met een 

 der stamsoorten wèl , vrouwelijke hybriden bij terugkruising met een 

 der stamsoorten niet vruchtbaar zijn. Enkele malen zijn dergelijke 

 vrouwelijke hybriden anatomisch onderzocht en bleek het dan , dat 

 zij geene eieren bevatten. Spreker ontving nu in het afgeloopen voor- 

 jaar van Dr. Standfuss te Zürich twee vrouwelijke poppen der hybride 



Saturnia - r-^ — — De vader was dus de kleine S. pavonia, de 



pyri L. r 



moeder de groote S. pyri. Het doel dezer zending was, dat spreker zou 

 onderzoeken , tot welke onderdeelen van het geslachtsorgaan de reductie 

 zich uitstrekte en of er nog eieren in aanleg te ontdekken waren. Dit 

 onderzoek heeft plaats gehad , waarhij het volgende is gebleken. Bij beide 

 vrouwelijke voorwerpen bepaalde zich de reductie uitsluitend tot de eibui- 

 zen; de verdere onderdeelen waren goed ontwikkeld, de beide bijklieren 

 zelfs groot. Terwijl echter eene normale eibuis eene parelsnoervormige 

 gedaante heeft (waarbij dan de aanzwellingen de eieren herbergen) en 

 naar het begin (top) toe, waar zich de minder ontwikkelde eieren be- 

 vinden , allengs dunner wordt , vond men bij de hybriden , uitgaande 

 van het punt , waar de vier eibuizen van elke zijde samenkomen , eerst 

 een ongeveer 2 cM. lang , vrij ruim , buisvormig gedeelte , dat geheel 

 ledig was en dat, naar het scheen, blind eindigde; aan dit blinde einde 

 echter zette het orgaan zich voort in eene haardunne . vermoedelijk so- 

 liede streng van aanzienlijke lengte , welke , evenals normale eibuizen dit 

 doen, eindigde in de buurt van het ruggevat. Ook na kleuring was er 

 geen spoor van eieren te ontdekken. Spreker wijst er op , dat dit slechts 

 een voorloopig onderzoek geweest is en wil uit het door hem bij slechts 

 twee exemplaren gevondene geen enkel meer algemeen besluit afleiden ; 

 hij heeft het voornemen, daartoe in staatgesteld door de hem door Dr. 

 Standfuss welwillend toegezegde hulp bij het verkrijgen van materiaal, 

 een zoo groot mogelijk aantal hybriden te onderzoeken, vooral met het 

 doel , om na te gaan , of er bepaalde regels bestaan , wat betreft de mate 

 van reductie bij verschillende vormen. 



