LXXI 



westelijken hoek van Panschab , niet ver van de Afghaansche grens ont- 

 dekt werd en in het volgend jaar door R. Lydekker onder dien naam 

 beschreven. L. rekende den vorm tot de familie der Simiidae, maar 

 bracht hem toen tot geen der levende genera in nadere betrekking. 



In 188Ü echter beschreef hij het fossiel opnieuw en herdoopte de 

 soort tot Troglodytes sivalensis, den Sivalik-chimpanse, later met de 

 bestaande afrikaansche soort onder het genus Anthropojrithecus ver- 

 eenigd. 



Sedert gelooven Lydekker en anderen aan den Sivalik-chimpanse. 

 Men houdt deze vondst voor zeer belangrijk. L. zelf schreef nog in dit 

 jaar: »The occurrence of a fossil chirapanzee in the Indian Pliocene 

 affords the most convincing evidence of the derivation of a large part 

 of the Ethiopian fauna from what is now the Oriental region.'' Anderen 

 zien in het bestaan van een chimpanse in tertiairen tijd een grond voor 

 de aanname, dat ook het genus Homo toen al kan bestaan hebben. 

 Verder zou het feit nog daarpm van hooge beteekenis zijn , omdat volgens 

 Lydekker de fossiele vorm in sommige opzichten meer tot den mensch 

 nadert dan een van de levende soorten der Menschapen. Nauwkeurig on- 

 derzoek van het fossiel in het Indian Museum te Calcutta , bracht Spreker 

 tot het inzicht, dat met den chimpanse geen nadere verwantschap be- 

 staat.' Daarna heeft hij ook de voorstelling moeten opgeven , dat door 

 dezen vorm de band tusschen de Simiidae en de Hominidae nauwer 

 zou worden toegehaald. 



Van het fossiele palatum zijn aan de rechterzijde de hoektand en de 

 vier achterste kiezen bewaard gebleven, van den eersten praemolaris en' 

 den buitensten snijtand slechts de afgebroken bases. De punt van den 

 hoektand en de achterbuitenste hoek van m. 2 zijn afgebroken en ook 

 is deze kies in het midden harer kroon door caries aangetast geweest. 

 Aan de linkerzijde is ra. 2 in goeden staat, maar de kronen van w. 1 

 en van m. 3 zijn afgebroken. Alle tanden zijn gedeeltelijk afgesleten. 

 Spreker vond de twee stukken, waaruit het fossiel bestaat, aan elkander 

 gelegd, met hunne bovenvlakte ingedrukt in een gipsplaatje, klaarblij- 

 kelijk toen dit nog week genoeg was om den indruk op te nemen. Bij 

 die bewerking zijn de beide stukken sterk naar buiten gaan afwijken 

 en wel achter meer dan voor. Aan Lydekker moet dat ontgaan zijn, 

 want zijne figuur geeft die afwijking getrouw weer, tengevolge waarvan 

 de assen van al de kiezen een onnatuurlijke buitenwaartsche richting, 

 zooals dat noch bij apen noch bij den mensch ooit gezien wordt en ook 

 mechanisch onmogelijk is, verkregen. Sluit men de twee fragmenten 

 goed passend aan elkander, waarmede ook de kiezen een natuurlijken 

 stand innemen, zoo wordt de vorm van het palatum een geheel van den 

 door Lydekker afgebeelden en gemeten vorm afwijkende. 



Tusschen de beide middelste ware kiezen wordt het palatum 8 mm. 

 smaller, en in plaats van naar voren te convergeeren worden de beide 

 rijen van kiezen parellel. In verband met reeds door Lydekker gecon- 

 stateerde en nog andere verschilpunten tusschen dezen vorm en den 

 chimpanse blijkt alzoo geen grond te bestaan , tusschen hem en dit in 

 Afrika levende genus nadere verwantschap aan te nemen. Evenmin tot 

 een bepaalden anderen Menschaap, noch tot den mensch. Met den 

 mensch, doch ook met de gibbons heeft hij gemeen de binnenwaartsche 

 plaatsing der praemolares en de kleinheid der incisiven , met den gorilla 

 de smalheid van flet gehemelte, doch overigens bestaan groote verschil- 

 len ook met den orang-oetang , waarvan hij o.a. de rugositeit van de 



