LXXXVI 



water ten noorden van Antwerpen. De Heer Maitland vond deze soort, 

 voor eenige jaren reeds, in menigte onder de heipalen drijvende in den 

 Amstel nabij den Omval en spreekt als zijn vermoeden uit, dat ze ook 

 wel op andere plaatsen in ons vaderland in brakke wateren zullen 

 voorkomen. 



De Heer Sluiter houdt zijn op de oproepingskaart aangekondigde 

 voordracht over de verschillende theorieën, die omtrent koralen en 

 koraalrifvorming zijn opgesteld. 



Spr. wijst er op, hoe nog altijd de Darwin-Dana'sche theorie en die 

 van Murray-Guppy vijandig tegenover elkaar staan, en beide hunne 

 warme verdedigei-s vinden, zonder dat tot nog toe afdoende bewijzen 

 door een der partijen konden worden aangevoerd. Met bijzondere span- 

 ning werden daarom door alle belangstellenden in de koraaltheorie, de 

 resultaten tegemoet gezien van de Engelsche expeditie naar de Ellice- 

 Groep. In het rapport nu van deze expeditie door Prof. W. J. Sollas 

 » Report on the Coral Reef at Tunafuti", wordt het zoo voorgesteld , alsof 

 de geheele expeditie mislukte. De boringen, die zouden geschieden om 

 uit te maken op wat voor onderlaag de koraaldiertjes zich gevestigd 

 hadden en hoe diep de koraallaag boven die onderlaag was, zijn wel is 

 waar niet zoo diep kunnen uitgevoerd worden, als gewenscht was, maar 

 zij hebben toch een resultaat geleverd , dat geheel anders uitviel , dan 

 men volgens de Darwin-Dana'sche theorie verwacht en gehoopt had. De 

 belangrijkste boring ging tot 105 voet, waarbij tot 32 voet zand met 

 enkele koraalstukken gevonden werd, daarna van 32 voet tot 85 voet 

 koraalriffen en blokken met weinig zand, en eindelijk tusschen 85 — 105 

 voet hoofdzakelijk zand met enkele koraalblokken. Het zand tusschen 

 deze koraalblokken was geen koraalzand, maar bestond in hoofdzaak 

 uit groote Foraminiferen. In alle gevallen blijkt uit deze boring, dat 

 de ondergrond op het Tunafuti-rif een Globigerine Ooze is, waar de 

 koraalblokken gedeeltelijk misschien zijn ingezonken, op de wijze zooals 

 door Spr. zelven vroeger de toestand gevonden en beschreven werd in 

 de Wilhelmina (Brandewijns) baai en op de eilanden in de baai van 

 Batavia. 



Verder zijn de loodingen, die door het stoomschip »Penguin", dat de 

 expeditie naar Tunafuti bracht, verricht zijn, van veel belang. Zoo bleek 

 ten eerste dat het eiland in zee slechts tot 140 vadem een steile helling 

 van 75° tot 80° heeft en daarna plotseling veel langzamer helt , zoodat het 

 geheel den indruk maakt alsof Tunafuti een vulkaan is , die op een diepte 

 van 2000 vadem staat en een enorme basis van 30 X 28 Eng. Mijl heeft. 



Verdere loodingen van de Penguin hebben 250 Eng. Mijlen ten Z. W. 

 van de Ellice-groep vier groote banken leeren kennen, dicht bij elkaar 

 gelegen en respectievelijk 22 X 10 Mijl, 18X9 Mi jU 8><7 Mijl en 

 4X3 Mijl groot. Deze banken hebben een opvallend gelijke diepte van on- 

 geveer 20 vadem over hare geheele uitgestrektheid, terwijl de koralen 

 zich aan den rand vormden. Deze banken leveren een uitstekenden 

 onderlaag voor koralen om zich in atollvorm daarop op te bouwen. 



Naar Wharton's voorstelling (Nature, 25 Pebr. 1897), zouden deze on- 

 diepe banken daardoor ontstaan, dat de losse vulkanische asch, die den 

 top dezer vulkanen eenmaal vormde, door de zeestroomingen en met 

 name door de vloedgolf op deze gelijke hoogte werd afgespoeld, en 

 daardoor de geschikte onderlaag voor de koraaleilanden vormde. 



Eene gelijksoortige voorstelling vindt men verder in een onlangs 



