CIV 



verzamelen en te onderzoeken. Hij geeft in korte trekken eene be- 

 schrijving van deze visschen : behandelt hun grootte , hun voorkomen en 

 kleur, hun sexe, hun geslachtelijke ontwikkeling. Daarbij wijst hij op 

 het verschil , dat er is in het voorkomen van deze dieren vergeleken met 

 dat der zalmpjes, die men in het bovenstroomgebied , in de kleinere 

 beken en zijriviertjes van den Rijn, aantreft. Deze laatste hebben n. 1. 

 een bontkleurige liverij aan — het z. g. parrkleed , dat spr. hun forellen- 

 kleed zou willen noemen — terwijl de nagenoeg in zee aangekomen 

 vischjes in een min of meer volkomen grauw-zilveren monteering ge- 

 doscht zijn: wat men gewoon is als het smoltkleed der zalmen te beti- 

 telen en wat men ook wel hun reiskleed zou kunnen noemen. Onder de 

 schubben van dat zilveren kleed zitten echter de kleuren van het parr- 

 kleed nog verscholen: het verschil schijnt met de meerdere of mindere 

 doorzichtigheid der schubben samen te hangen. 



Vervolgens beschouwt hij het afzwemmen en naar zee trekken van de 

 jonge zalmen in verband met den waterstand. Terwijl het een uitgemaakte 

 zaak schijnt te zijn, dat de zalmpjes, die in de wintermaanden in de 

 beken en in het algemeen in den bovenstroomloop vertoefd hebben, in 

 het voorjaar na het smelten van de sneeuw met het eerste voorjaars- 

 hoogwater hun winterverblijfplaatsen en schuilhoeken verlaten, komen 

 zij eerst bij gelegenheid van eene latere periode van was de rivier af, tot 

 in den riviermond en tot in zee. Daarbij is het nu eene uitgemaakte 

 zaak , dat niet alle zalmpjes aan het eind van het eerste jaar van hun 

 bestaan den bovenstroomloop vaarwel zeggen. Ook in de zomermaanden 

 treft men daar nog jonge zalmen aan, wier grootte die der in het voor- 

 jaar bij ons langs zwemmende evenaart en overtreft en die zich door 

 hun voorkomen, hun afmeting en hun geslachtelijke ontwikkeling zeer 

 scherp en zeer gemakkelijk onderscheiden van de dan al weer in de 

 rivier aanwezige, van de teelt van dat eigen jaar afkomstige zalmpjes. 

 Spreker vond Fritsch's meening, dat die achterblijvers bij voorkeur man- 

 netjes zouden zijn en dat zij in het tweede jaar van hun bestaan — dus 

 zonder ooit naar zee te zijn geweest — aan de voortplanting zouden 

 deelnemen, door zijn eigen waarnemingen bevestigd. 



Het vergevorderde uur dringt spr. zich tot een zeer kort overzicht te 

 bepalen ; hij eindigt met der vergadering mede te deelen , dat hij zich 

 voorstelt over de twee voornaamste visschen, voor welke het ankerkuil- 

 onderzoek van 1896 was ingesteld (zalm en elft), een opstel gereed te 

 maken voor het Tijdschrift der Vereeniging. 



De voorzitter dankt de verschillende sprekers voor hunne belangrijke 

 bijdragen en verder allen , die door hunne tegenwoordigheid luister hebben 

 bijgezet aan deze feestelijke bijeenkomst. 



Circa 6 uur vereenigen de leden zich aan eenen gezelligen maaltijd. 

 Als gasten van het bestuur der Vereeniging nemen de HH. Beuker, 

 voorzitter van het K. Zoölogisch Genootschap Natura Artis Magistra, 

 Prof. Max Weber en Dr. C. Kerbert, resp. secretaris en directeur van 

 genoemd genootschap, aan het middagmaal deel. 



Verschillende hartelijke feestdronken worden uitgebracht: wij maken 

 alleen melding van de speech op de oprichters en van het antwoord van 

 een hunner, den Heer Professor H. J. van Ankum, die, aan het tegen- 

 woordig bestuur hulde brengend, zijn dank betuigde voor de goede 

 zorgen, aan de ontwikkeling der Vereeniging besteed. 



