WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Amsterdam. Zoölogisch Laboratorium. 30 October 1897. 's Avonds 8 uur. 



Aanwezig de HH. A. A. W. Hubrecbt (Voorzitter), Weber, van Bem- 

 melen, Versluys, Schepman, Lidth de Jeude, Loman, Kerbert, van Wijhe, 

 Goethart, Sluiter, Kuyper, Nierstrasz, Bolk, Eesink, Langelaan, Kedeke, 

 Koorevaar, J. Th. Oudemans, Vosmaer, Bolsius, Horst en Hoek. 



Als gast de Heer Henry Coutière (Paris). 



De Heer Schepman bespreekt eene Cisfa^a-soort van het eiland 

 Curacao en wel C. raveni, Crosse, door Crosse beschreven in het Jour- 

 nal de Conchyliologie , 1873. Hij vertoonde een ex. met de bovenste 

 windingen , die in den regel , o, a. bij 300 andere door Spr. onder- 

 zochte exemplaren, ontbreken. Crosse 1. c. betwijfelde, of de plaatsing 

 van deze soort in het geslacht Cistula de juiste was; aan Spr. bleek 

 evenwel bij onderzoek van operculum en radula, dat het een echte 

 Cistula was. De radula toch komt veel meer overeen met die van C. 

 candeana bij Troschel (Gebiss der Schnecken) met meerdere tandjes 

 aan de vijf middenrijen, dan met die van Choanopoma. Exemplaren 

 van de schelp, het operculum en praeparaten van de radula worden 

 door den Spr. ter bezichtiging gesteld. 



De Heer Vosmaer deelt mede, dat hij bij de voortzetting van zijn 

 onderzoekingen omtrent de bloedvaten in het omentum van het jonge 

 konijn , tot andere resultaten was gekomen, dan hij aanvankelijk verkreeg 

 en door hem op eene vorige vergadering der Vereeniging ter sprake 

 waren gebracht. 



In jonge stadiën neemt men bloedvaten waar, die bloedlichaampjes 

 bevatten en die in geen gemeenschap hoegenaamd staan met andere 

 bloedvaten. Het lag voor de hand, dat men uit deze waarneming de 

 gevolgtrekking afleidde, dat er bij deze Zoogdieren intracellulair bloed- 

 lichaampjes gevormd werden — niet minder sprak het echter wel van- 

 zelf, dat deze gevolgtrekking een zeer heftige bestrijding uitlokte. Door 

 dit meeningsverschil aangetrokken werd door Spr. een nieuw onderzoek 

 van de bloedvaten ingesteld. Het aanvankelijk door hem verkregen re- 

 sultaat scheen een bevestiging te geven van de door Kanvier uitgespro- 

 ken meening : dat inderdaad roode bloedlichaampjes gevormd werden op 

 van elkander gescheiden punten in het omentum. Oudere stadiën van 

 het »net" van het konijn met jongere vergelijkende, was het Spr. op- 

 gevallen, dat in de laatste het aantal bloedvaten steeds zooveel grooter 

 scheen. Die vergelijking met nog meer zorg en met behulp van teeke- 

 ningen met het teekenprisma uitgevoerd instellende, bleek hem, dat er 

 in het omentum van het konijn een teruggaande ontwikkeling van de 

 bloedvaten plaats vond. Eenmaal begonnen zijnde de zaak van dat 



