33 



maar grooteudeels bedekt door lichtgele vederen. Zijden van de 

 borst lichtgrijs, overige onderdeelen wit. Rug en schouders wit, 

 sterk met geelachtig grijs gevlekt. Stuit wit. 



Vleugelpeunen zwartachtig, de kleinere met breede witachtige 

 randen. In den rechtervleugel één veder geheel wit. Vleugeldek- 

 vederen grootendeels wit behalve de langste die bruinzwart zijn 

 met breede witachtige randen. Staartpennen onregelmatig zwart 

 en wit, boven- en onderdekvederen wit. Snavel en pooten geel- 

 achtig vleeschkleurig. (S.). 



Motacilla melanope Pall. — Groote gele Kwikstaart. Op 1 No- 

 vember zag ik in de Watergraafsmeer bij Amsterdam een voor- 

 werp (Steenhuizen). Op 10 Januari nam ik vlak voor mijn huis 

 te Leiden een exemplaar waar, 't welk op het ijs liep. (Bolleman 

 van der Veen). 



De Heer Vrijburg zag in 't laatst van December te Beetster- 

 zwaag (Fr.) een gele Kwikstaart bij welken de gele kleur niet 

 fraai uitkwam ; dit zal stellig M. melanope zijn geweest ; eene 

 overwintering van Budytes fiavus toch, is hoogst onwaarschijnlijk. 

 Het overwinteren van M. melanope is dit jaar dus op verschillende 

 plaatsen geconstateerd. Het exemplaar van 1 November bij Am- 

 sterdam kan intusschen een late doortrekker zijn geweest. In 

 Groot-Brittannië overwinteren vele voorwerpen, vooral in de zui- 

 delijke Graafschappen, waar het klimaat vrij zacht is. (S.). 



Budytes flavus Raiji Bp. — Engelsche gele Kwikstaart. In April 

 1900 werden twee mannelijke exemplaren gevangen in de duinen 

 bij Scheveningen (Z. H.). Deze vogels zijn voor den Haagschen 

 dierentuin aangekocht, alwaar zij nu nog in leven zijn. (de Graaf). 



Anthus spipoletta (L.) — Waterpieper. Ik kwam door toevallige 

 omstandigheden in het bezit van een opgezet exemplaar dat den 

 16 en Maart 1899 op Zeeburg bij Amsterdam is geschoten. Het is 

 een oud mannelijk individu in eenigzins gevorderd zomerkleecl ; 

 de staartvederen zijn aan hun uiteinde sterk, de langste vleugel- 



