215 



dau de samen vergroeiende lipranden der reflexa. De HuBRECHT'sche 

 voorstelling brengt een verschil in de placentogenese van mensen 

 en egel, dat in werkelijkheid niet bestaat. Ik zal hierop later uit- 

 voeriger ingaan, wil hier ter plaatse alleen er op wijzen, dat bij 

 den mensch eene dergelijke versmelting van den randzoom der »Ein- 

 bruchspforte" (Peters), waardoor volgens Peters 't ei zou zijn 

 ingedrongen in 't moederlijk weefsel, niet wel is aan te nemen, 

 omdat deze randzoom dezelfde degeneratieverschijnselen vertoont 

 als de lipranden om de eikamer big den egel, dus onmogelijk 

 centripetaal kunnen groeien over de eikamer tot de »Einbruchs- 

 pforte" afgedekt is. — Dezelfde moeielijkheid geldt trouwens ook 

 voor Erinaceus, waar eveneens de liprand al zeer vroeg, nog voor 

 de aanhechting der kiemblaas, begint te degenereeren. 



Op latere stadiën wordt 't midden der bloedprop hyaline, blijft 

 steeds nauw samenhangen met den vrijen rand van de ectoplacenta, 

 die te dier plaatse hoe langer hoe dunner wordt door degeneratie 

 en passieve uitrekking. Op 't smaller worden op oudere stadiën 

 van 't REiCHERT'sche lidteeken, zooals wij, ook bij den egel de af- 

 sluiting door de bloedprop en samengesmolten lipranden, in over- 

 eenstemming met homologe structuren bij den mensch, kunnen 

 noemen, wees reeds prof. Hubrecht, zie boven. 



Vorming der Deciduofracten. Nadat de kiemblaas is aangehecht 

 beginnen na eenigen tijd de perifere lagen der ectoplacenta, evenals 

 de aangrenzende lagen der mucosa te degenereeren. Wij zullen eerst 

 het eerstgenoemde proces, als het meest interessante, beschrijven. 



De geringe vrije tijd, waarover ik kon beschikken, voor de af- 

 werking van dit onderzoek veroorloofde mij niet een uitvoerig 

 histologisch-fysiologisch onderzoek in te stellen naar den aard en 

 de beteekenis der hieronder vluchtig te schetsen feiten. 



Op een stadium, samenvallend ongeveer met den aanvang der 

 chorda-vorming in 't embryo kunnen wij processen waarnemen 

 in de perifere lagen der ectoplacenta, die ik kortheidshalve perifere 

 degeneratie zal noemen ter onderscheiding van de centrale degeneratie 

 waarvan sprake zal zijn bij de beschrijving van het euplacentaire 

 stadium. Bij deze perifere degeneratie, die vermoedelijk gecom- 



