222 



Deze verschillende lagen zullen hieronder kort worden be- 

 schreven aan de hand van Hubrecht fig. 57 en mijne figuren. 



De deeiduofractenlaag vertoont vele histologische bijzonderheden, 

 die ik moest verwaarloozen uit gebrek aan tijd, evenals ik de 

 histologie en fysiologie der deciduofracten ook op jongere stadiën 

 moest overlaten aan latere onderzoekers. Een novum is 't voor- 

 komen van worstvormige klompen, door plasmakleuring (lichtgroen) 

 donker gekleurd, waarvan ik de oorsprong niet kon uitmaken. 

 Ze doen eenigszins denken aan de (degenereerende?) leucocyten 

 door de Bruyne waargenomen in de palpen van Anodonta (üe 

 Bruyne, Contribution a 1'étude de la Phagocytose, pi. VIII, fig. 2). 

 In 't moederlijk weefsel komen dezelfde celstrengen voor, waar- 

 van de embryonale (ectoplacentaire) oorsprong op vroegere stadiën 

 waarschijnlijk werd geacht. 



De ongemodifieerde ectoplacenta is op dit stadium merkwaardig, 

 doordat de lacunen een eenigszins endotheliale wandbekleeding 

 hebben gekregen; natuurlijk zijn deze »endotheel"cellen morfolo- 

 gisch gelijk aan de andere ectoplacentacellen. De spoelvorm is 

 misschien ontstaan door functioneele aanpassing aan den krachtigen 

 bloedstroom, die men op de oudere stadiën der placenta mag 

 vermoeden. Zooals ook te zien is op Hubrecht's fig. 57 is de on- 

 gemodifieerde ectoplacenta 't donkerste van kleur (dus 't dichtst 

 en 't rijkst aan cellen) aan de zijde grenzende aan het »stratified 

 layer". Of dit wijst op een krachtige woekering kon ik niet met 

 voldoende zekerheid uitmaken, [ofschoon ik wel vermoed, dat 

 hier en niet in de reticulaire laag de intercalare groeizone der 

 placenta moet gezocht worden. 



De grenslaag ontbreekt op vele plaatsen (zoo b.v. op fig. 13) 

 en komt overigens geheel overeen met wat door Hubrecht is be- 

 schreven op jonge en oudere stadiën. 



De reticulaire laag bestaat uit cellen met een sterk ontwikkeld 

 plasmalijf (wat niet 't geval is met de cellen van de ongemo- 

 difieerde ectoplacenta, waar om de kern heen slechts weinig 

 plasma gevonden wordt). Na plasmakleuringen (lichtgroen b.v.) 

 kon men geen celgrenzen constateeren. Hier is dus een »syncytium", 



