224 



De aüantoïde placenta bestaat uit allantoïsvaten, die zich hebben 

 gevormd in de allantoïsvlokken en uit het ectoplacentaire weefsel 

 dat die vaten omgeeft, en dat bestaat uit een dergelijk plasmo- 

 dium als waaruit de netlaag is opgebouwd. Fig. 11 geeft de 

 overgang van de reticulaire laag naar de allantoïde placenta. 

 Men ziet 't perifere einde van een allantoïsvlok met de allantois- 

 vaten, omgeven door een plasma- en kernrijk syncytium. Fig. 12 

 geeft een afbeelding van een meer centraal gelegen plaats. Het syn- 

 cytium is armer aan plasma en kernen (uitgerekt ?). Verschijnselen, 

 die overtuigend een afsterving van 't weefsel bewijzen, kon ik niet 

 vinden. Op nog oudere stadiën dan waarnaar deze figuren geno- 

 men zijn, is het syncytium tusschen de allantoïs vaten uitgerekt (?) 

 tot een dunne membraan, die 't moederlijk bloed in de sangui- 

 maternale ruimten omgeeft, en die slechts hier en daar verspreid 

 eenige bleeke, chromatinarme kernen vertoont van denzelfden bouw 

 als op figg. 11 en 12 is aangegeven. De sanguimaternale lacunen 

 worden centripetaal wijder. — Over de allantoïsvlakken is weinig 

 mee te deelen. Meestal is het bindweefsel, dat op jongere stadiën 

 overheerscht, niet meer terug te vinden (zoo op fig. 11). Alleen 

 hier en daar vindt men nog rechte strengen vol bindweefsel ver- 

 loopen in de allantoïde placenta, gekenmerkt door donker ge- 

 kleurde cellen. 



Bloedcirculatie in de placenta. Na deze schildering van den histo- 

 logischea bouw is 't noodig nader in te gaan op de bloedcirculatie. 

 Natuurlijk kan dit alleen met zekerheid worden bestudeerd door 

 injectiep roeven. In de verzameling, die mij ten dienste stond 

 kwamen alleen preparaten voor, waar de moederlijke vaten waren 

 geïnjiceerd. De tijd ontbrak mij om geïnjiceerd materiaal te ver- 

 vaardigen van de embryonale vaten. Toch is 't wel mogelijk tot 

 een oplossing te komen en 't bleek dan ook, dat de bloedcirculatie 

 geheel overeenkwam met wat geconstateerd is door Tafani en Duval 

 bij het konijn en wat hoogst waarschijnlijk gevonden zal worden 

 bij de placenta's van alle mammalia. Dwars door de placenta heen 

 vindt men enkele zeer wijde vaten, met 't bloote oog op door- 

 sneden zichtbaar, die omgeven zijn door een reticulair syncytium 



