227 



plek. Deze plekken komen voor op de plaats waar men de eind- 

 knodsen der allautoïsvlokkeu zou zoeken. Het aantal bloedvaten in 

 deze knodsen, dat bij de vorming der allantoïde placenta nog 

 gering is (zie fig. 6) neemt voortdurend bij het rijpen der pla- 

 centa toe, totdat ten slotte het intervasculaire weefsel, in den aan- 

 vang nog in massa aanwezig, zoo goed als totaal is verdwenen. 

 Omdat de smalle endotheelkernen en de geringe hoeveelheid plasma 

 der vaatwauden weinig bijdragen tot de kleuring van de geheele 

 eindknots, ziet men op latere stadiën de allantoïsvlokken licht 

 over 't hoofd, die in 't begin bij zwakke vergrooting opvallen 

 door de donkere tint van 't (gekleurd) bindweefsel. 



Hiermede is 't voornaamste gezegd over den bouw der rijpe 

 placenta. Ik wil niet nalaten te wijzen op den zeer eenvoudigen bouiv, 

 die ieder moet opvallen, die de placenta van den egel vergelijkt 

 met die van de knaagdieren, roofdieren enz. Een differentiatie 

 van het moederlijke en embryonale circulatiesysteem in lobben 

 komt niet voor. Op 't verschil tusschen de rijpe placenta van 

 den egel en den mensch wees ik boven reeds. Een intravilleuze 

 ruimte (ontstaan uit de lacunen der ongemodifieerde trofoblast zie 

 Peters 1. c. en Siegenbeek van Heukelom 1. c.) komt niet voor, 

 en in de plaats van een perifeer wordt bij den egel een centraal 

 ectoplacentair syncytium gevonden. Deze fundamenteele verschillen 

 in 't euplacentaire stadium zijn des te opmerkelijker, omdat het 

 praeplacentaire stadium bij den mensch en den egel opvallend veel 

 gelijkenis vertoont. Welke de theoretische conclusies zijn, hieruit 

 te besluiten, hoop ik in een later artikel uiteen te zetten. 



IT. Morphologie der Placenta 



De rijpe placenta kan zeer gemakkelijk uit den uteruswand 

 worden losgeschild, en vormt een ovale ietwat komvormige massa, 

 die stijf tegen 't embryo is gedrukt. 



Wanneer men een halfrijpe placenta (euplacentaire) van den 

 binnenkant beschouwt, ziet men in 't midden een diepen put. (zie 

 fig. 9). Deze put kan zeer verschillend van vorm zijn, meestal 



