232 



dooierzak ia nog niet ingestulpt (oinph. plac), rechts begint de 

 oplossing der omphaloïde placenta bij A. 

 (ütr. Mus. Cat. Erin. 393 ai. II. 4. 4 x). 

 Fig. 8. Schema van de placentavorming van 393 a ; 't gestippelde duidt aan, 



waar de allant. plac. is begonnen zich te vormen. 

 Fig. 9. De placenta is gevormd en bijna rijp. Midden in ziet men eene 

 ovale holte schijnen door den vliezigen allantoïssteel lieen, deze holte 

 zet zich naar rechts in eene groeve voort. Deze holte is de placenta 

 navel, waar de allantcïs niet vergroeit met de ectoplacenta. Een 

 bleeke rand om de placenta geeft aan het gedeelte, dat evenmin 

 met de allantoïs vergroeit. De allantoïssteel heeft 3 bloedvaten, 

 die zich vorkswijs vertakken, en zeer regelmatig achter elkaar zijn 

 geplaatst. 



(Utr. Mus. Cat. Erin. 664 c. nat. gr.). 

 Fig. 10. Doorsnede door stadium overeenkomende met 664 c. De afstooting 

 der placenta en trofospongia begint. De placentanavel is een 

 duidelijke groeve in 't midden der placenta. Hypertrofie der moe- 

 derlijke vaten. De dooierzak met area vasculosa is door het amnion 

 ingestulpt. Het embryo is niet ingeteekend. 

 (Utr. Mus. Cat. Erin. 58 b. 4 X). 

 Fig. 11. Overgangs3treek tusschen de allantoïde ectoplacenta en de anallan- 

 toïde. De celgrenzen zijn niet meer zichtbaar. Hier en daar aan- 

 duiding van amitosen. Mitosen ontbreken, overigens zijn de kernen 

 normaal. 



(ütr. Mus. Cat. Erin 664 p. II. 4. Zeiss I. oc. 1). 

 Fig. 12. Intravilleuze ectoplacenta van hetzelfde object als waarnaar fig. 11 

 is geteekend. Het ectoplacentaire weefsel is schaarsch, de wand 

 tusschen moederlijk en embryonaal bloed dunner, 

 (ütr. Mus. Cat. Erin. 664 f*. II. 3. Zeiss I. oc. 1). 

 Fig. 13. Het meest perifere gedeelte van de bijna rijpe placenta. De reticu- 

 laire laag (ret.) is syncytiaal (geteekend op fig. 12). Eindreservoirs 

 (per. res.). 



(ütr. Mus. Cat. Erin. 664. p. II. 2. Zeiss A. oc. 2). 

 NB. De figg. 9 — 13 zijn van het zelfde stadium. 

 Fig. 14. Rijpe placenta. De placentanavel is gesloten. Rechts is nog een 

 flauw spoor ervan te zien. De putjes zijn ontstaan door 't indringen 

 der stekels van den jongen egel. Opmerkelijk is de hoefijzervorm. 

 (Utr. Mus. Cat, Erin. 2 d. Nat. gr.). 

 Fig. 15. Overzicht van een stadium overeenkomende met 't object, waarnaar 

 fig. 14 is geteekend. De placentanavel (pi. nav.) is geheel door 

 allantoïde placentamassa overwoekerd en alleen op de doorsnede te 

 zien als een groeve, die diep van de periferie indringt en gevuld is 

 met syncytiale ectoplacenta, zouder allantoisvaten (reticulaire laag). 

 (Utr. Mus. Cat. Erin. 103 «2. 4 x). 



