264 



in Groot-Britannië en op Helgoland is geschoten, en mogelijk 

 ook in Nederland zou kunnen voorkomen. Ik wil daarom cf en 

 9 dezer soort, zooals ze in mijn verzameling zijn, beschrijven. 



cT Fedjedj. Tunis. 3 Maart. Teugels, een streepje boven het oog, 

 wangen, halszijden, kin en keel diepzwart; boven dit zwart loopt 

 een smalle witte streep. Vleugels bruinzwart, de groote dekvederen 

 diepzwart, de kleinere wit behalve aan de vleugelbocht. Kleinere 

 vleugelpennen bij het lichaam grijsbruin met lichte randen. Staart- 

 pennen zwart met witte basis. Verder op boven- en onderdeden 

 gelijk aan S. stapazina Temm. 



9 (dezelfde plaats en datum). Hier is al het zwart vervangen 

 door grijsbruin, terwijl de fraaie hooge isabelkleur op de boven- 

 deden van het <ƒ veel matter en grauwer is. Overigens geen 

 onderscheid tusschen de beide sexen (S.). 



Muscicapa atricapilla (L.) — Zwartgrauwe Vliegenvanger. Deze 

 soort, die gewoonlijk in de allereerste dagen van Mei doortrekt, 

 vertoonde zich in 1901 eenigzins vroeger; 24 April zag ik de 

 eerste (2 stuks) ; zij was ook talrijker aanwezig dan in andere 

 jaren. Ik telde 27 April niet minder dan elf stuks (S.). 



Den 4 (lcn Juni zag ik in mijn tuin te Doorn (Utr.) een exem- 

 plaar, dat nu en dan in zwevende houding met naar beneden 

 hangenden staart voor de schutting fladderde om hiervan insecten 

 weg te pikken (Boot). 



Een paar heeft dit jaar gebroed te den Burg op Texel. Ik zag 

 de ouden en jongen op de Steenen Plaats aldaar (Thysse, Lev. 

 Nat. VI. 209.) 



Siphia parva (Bechst.) — Kleine Vliegenvanger. De Heer H. 

 A. van Dam te Overschie (Z. H.) zond mij een exemplaar, dat 

 volgens opgave 27 September bij Voorburg (Z. H.) zou zijn ge- 

 vangen en eenigen tijd door hem in leven was gehouden. Het 

 bleek mij inderdaad een oud cf van gemelde soort te zijn met 

 roode keelvlek, maar het voorwerp had door verblijf in de kooi 

 dermate geleden, dat er aan geen praepareeren meer te denken 



