aanhangselen van eenzelfde viltkamer bijeen en zijn niet door een ver- 

 velling gescheiden, zooals Lowne (1895) nog meent te moeten aannemen. 



Onder de Musciden zijn nu verder sommige Calyptratae en bijna alle 

 Acalyptratae alleen in het bezit van deze »inwendige" stigmata. 



Een bizondere ontwikkelingsgang laat zich bij de Chironomiden onder- 

 scheiden; terwijl hier in de primitievere genera nog het gewone schema 

 behouden bleef, werd bij andere het stigma meer of minder rudimentair 

 en mist het de stippels; bij weder andere zijn wel de hoorns nog aan- 

 wezig, maar zij bezitten inwendig geen viltkamer meer en zijn dus zonder 

 samenhang met het tracheeënstelsel, in het uiterste geval worden ook de 

 hoorns niet meer aangelegd. Dit komt o. a. ook bij het geslacht Chiro- 

 nomus voor, maar hier treden in de plaats der hoorns echte trachee- 

 kieuwen op. De meestal aangenomen overeenkomst met Simulia berust 

 geheel op een oppervlakkige gelijkenis. De Culiciden sluiten zich deels 

 onmiddelijk aan sommige Chironomiden aan (Corethra), deels is bij hen 

 de geheele hoorn trechtervormig ingestulpt (Culex, Anopheles) Aan het 

 eind van den hoorn bij Corethra komt in elk geval geen opening voor, 

 die homoloog is met een gewoon stigma, zooals Weismann meende; het 

 homologon daarvan is ook bij Corethra als litteeken aanwezig, maar 

 zooals dikwijls voorkomt, van den hoorn gescheiden door een lang gedeelte 

 van de viltkamer. 



Spreker komt tot de slotsom, dat van de door meerdere auteurs aan- 

 genomen homologie tusschen deze prothoracale aanhangsels en vleugels 

 geen sprake kan zijn, ondanks hun ontstaan uit overeenkomstig geplaatste 

 imaginaalschijven. Keeds deze laatste wijken in verschillende opzichten 

 van die der vleugels af. Verder is uit zijne onderzoekingen gebleken, 

 dat het voorste thoracale stigma der Dipteren aan den prothorax toebe- 

 hoort. Ten slotte worden aan het doorbreken der hoorntjes nog eenige 

 woorden gewijd. 



