boïde lichaampjes plegen voor te doen, de zoogenaamde amoebocyten 

 uit het bloed of de periviscerale vloeistof, tijdens de circulatie gladrandige 

 spoelvormige, gemakkelijk veranderlijke (vulnerabele) cellen -zijn. In het 

 bloed der zoogdieren zijn structuurlooze schijfjes, de bloedplaatjes, door 

 Hayem en Bizzozero beschreven : ongeveer 300000 per kubieken milli- 

 meter. Löwit had ze voor niet gepraeformeerde artefacten, globuline- 

 neerslagen verklaard. 



Door toepassing van andere methoden voor 't onderzoek van levende 

 bloedcellen (Handelingen van het 7e Nederl. Natuur en Geneeskundig 

 Congres te Haarlem) en van afgekoelde fixeermiddelen, waarin het bloe- 

 dende lichaamsdeel snel geroerd werd, is het nu gebleken, dat éénzelfde 

 celsoort: y>de thrombocyV', een gladrandige, vulnerabele, spoelvormige 

 cel met specifieke nekrobiose, die tot de vormiug van proppen, thromben, 

 voert, in het spel is, Bn Wormen, Echinodermen, Mollusken, Crustaceeën, 

 alle klassen van Vertebraten (Amphioxus misschien uitgezonderd), dus ook 

 bij de Zoogdieren vervult de thrombocyt (het bloedplaatje) haar nuttige 

 rol! Bij Crustaceeën is haar nekrobiose het best bestudeerd en wel door 

 Cattaneo. Na 't uittreden van het bloed (dat behalve de thrombocyten, 

 Hardy's y>explosive cells", ook nog »non explosive cells", korrelcellen, 

 bevat) ronden de spoelen zich af en zenden pseudopodiën uit. Merk- 

 waardig vooral zijn dunne protoplasma-iameWen, aan den rand met 

 haarvormige uitloopers bezet, waarvoor de naam mpteropodiën" , vleugel- 

 voetjes, moge voorgesteld worden Sommige uitloopers bereiken een bui- 

 tengewone lengte: de Dvangdraderi" . Wanneer de pseudopodiën met die 

 van een naburige cel in aanraking komen, brengen ze beide cellen tot 

 vereeniging. Zoo ontstaan plasmodia, met een gemeenschappelijk, in le- 

 vendige pteropodose verkeerend ectoplasma, dat steeds nieuwe cellen 

 annexeert. Binnen enkele minuten sterven alle echter af en verandert het 

 plasmodium in een detritusmassa, die geheel den naam van thrombe verdient. 



Dat we hier met een hoogst nuttige eigenschap te doen hebben, schijnt 

 nauwelijks te betwijfelen. De vorming van thromben tegen den rand van 

 wonden moet bijdragen tot de stelping van kleine bloedingen. 



Spreker had deze opvatting in Sept. 1900 op de Naturforscherver- 

 sammlung te Aken medegedeeld. Sedert heeft Deetjen in Virchow's 

 Archiv, Mei 1901, langs geheel anderen weg, voor de bloedplaatjes dei- 

 zoogdieren dezelfde uitkomst openbaar gemaakt: dat het cellen zijn. Spreker 

 had daarom onverwijld getracht de zaak in ruimer kring bekend te ma- 

 ken en wel op de vergadering van de Anatomische Gesellschaft te Bonn. 

 Kopsch heeft nu, onder Waldeyer, het onderzoek bij het bloed van den 

 mensch volgens de aldaar medegedeelde methode herhaald en het resul- 

 taat bevestigd. Spreker vertoont o. a. het van Kopsch ontvangen photo- 

 gram van de thrombocyten van den mensch en een dito, zwakker ver- 

 groot, van deze cellen bij de krab. 



De Heer Van Wijlie vraagt, of het een der aanwezigen bekend is, 

 of proefnemingen met de kunstmatige bevruchting van de rivierprik 

 (Petromyzon fluviatilis) ooit met goed gevolg zijn ingesteld. Hij deelt ' 

 mede, dat hij er in geslaagd was in een aquarium de prikken in het 

 leven te houden en tot nagenoeg volkomen geslachtsrijpte te brengen — 

 dat hij echter te vergeefs getracht had de eieren te winnen en kunst- 

 matig te bevruchten. 



N.B. Geen der aanwezigen kan Spreker dienaangaande voorlichten. 



