De Heer Weber demonstreert een 2.95 M. lang exemplaar van Xiphias 

 gladhis, dat in de maand Juni van dit jaar in de Zuiderzee gevangen 

 en te Blokzijl aangebracht werd. Het is bekend, dat deze visch uit de 

 Middellandsche Zee herhaaldelijk ook aan de kusten van den Atlantischen 

 Oceaan en aan die der Noordzee, zelfs in de Oostzee, gevangen werd. 

 Volgens Schlegel is deze visch zelden aan onze kusten waargenomen, 

 zonder dat hij nadere opgaven geeft. 



De Alg. Konst- en Letterbode 1815, II. p. 27 vermeldt een zeer groot 

 exemplaar, dat in September 1815 in de Dollart bij Finsterwolde gevan- 

 gen werd. Evenwel wordt in die gevallen van verdwaling gesproken. 

 Neemt men echter in acht, dat het museum te Bergen in 1886 een 

 exemplaar, in 1893 twee, in 1896 wederom een exemplaar ontving, dat 

 aan de Engelsche kust herhaaldelijk exemplaren gevangen werden en wij 

 van andere nimmer iets vernemen, zoo meent Spreker, dat Xiphias 

 geen zoo zeldzame visch in de Noordzee is en in onze fauna eene plaats 

 verdient. 



De Heer Weber brengt daarna ter tafel den schedel van een denti- 

 ceten walvisch behoorende tot het Genus Orcella door Dr. Nieuwenhuis 

 in den Mahakkam-Eivier (Borneo) verzameld. Van dit Genus is sedert 

 1866 de soort brevirostris, Owen uit de Golf van Bengalen bekend. Zij 

 werd later teruggevonden aan de kust van Malakka. Anderson beschreef 

 in 1891 eene tweede soort: O. fluminalis uit de Irrawaddi, die zich 

 hoog de rivier op begeeft. Het in de musea aanwezige materiaal schijnt 

 evenwel nog niet voldoende, om met zekerheid uit te maken, of Orcella 

 fluminalis en brevirostris twee verschillende soorten zijn, of dat de 

 eerste slechts den rang van een zoetwater-ras bekleed. Intusschen acht 

 spreker zich gerechtigd den schedel uit de Mahakkam-Rivier als tot 

 Orcella fluminalis, And. behoorende aan te nemen. Het is zeker be- 

 langrijk, dat Dr. Nieuwenhuis, de vermaarde reiziger, deze walvisch- 

 soort, die voor den Indischen Archipel nog niet bekend was, in den 

 bovenloop van de Mahakkam, 50 M. boven de zee aantrof. Dit is dus een 

 geheel ander geval als de pas onlangs door Lydekker beschreven nieuwe 

 soort van Sotalia uit Borneo. Deze Sotalia borneensis werd in den 

 mond van de Baram-rivier aangetroffen, is dus nauwelijks fluviatiel 

 te noemen. 



De Heer Hoek vertoont schalen van oesters uit Zeeland en van de 

 Zuiderzee bij Terschelling, die aangetast zijn door exemplaren van Poly- 

 dora ciliata, Johnson. Spr. zet uiteen, waarom hij meent, dat de hier 

 in aanmerking komende soort van het geslacht Polydora de bovenge- 

 noemde is en deelt mede, dat door Carazzi aan twee soorten van dit 

 geslacht de eigenschap van in schelpen van Weekdieren te boven wordt 

 toegekend. Hij deelt vervolgens het een en ander mede over de geografi- 

 sche verspreiding van dit dier en meent, dat de waarschijnlijkheid groot 

 is, dat het eerst in latere jaren naar Zeeland is gekomen. Zeer opmer- 

 kelijk is toch, dat terwijl nu 20 a 30°/ o van de op de Oosterschelde 

 aanwezige oesters door dezen vijand zijn aangetast, het voorkomen ook 

 maar ervan bij de oesteronderzoekingen van 1881 — 83 niet geconstateerd 

 werd. En dat terwijl onder de onderzoekers iemand voorkwam, Dr. R. Horst, 

 die zich met de Ringwormen meer in het bijzonder bezig hield en een lijst van 

 Oosterschelde-Anneliden van zijne hand deel uitmaakt van het rapport. 



