toelaten. Ten minste een eerste vijftal van exemplaren leidde niet tot 

 gunstige resultaten. Spreker hoopt echter door zorgvuldige behandeling 

 no°- iets te winnen bij volgende exemplaren, en daardoor in staat te zijn 

 later een meer bevredigende mededeeling over dit onderwerp te kunnen doen. 



De Heer J. F. van Bemnielen doet mededeeling van enkele waar- 

 nemingen betreffende de B r a c h i o p o d e n der S i b o g a -expeditie. Ofschoon 

 het aantal soorten en exemplaren niet groot is, en nieuwe soorten daar- 

 onder tot nu toe niet door hem zijn aangetroffen, mag het verzamelde 

 materiaal voor de kennis der geographische verspreiding als bijzonder 

 belangrijk beschouwd worden, daar tot nu toe omtrent de Brachiopoden 

 van den N. I. A. zoo goed als niets bekend was. Het is daarom aange- 

 wezen deze Brachiopoden te vergelijken met die van omliggende zeeën, 

 en het mag als een gelukkige omstandigheid beschouwd worden, dat 

 zoowel omtrent de Japansche, als omtrent de Australische en Nieuw- 

 Zeelandsche vormen tamelijk veel is openbaar gemaakt. Met beide fauna's 

 vertoont die van den N. I. A. meerdere punten van overeenkomst, wel 

 het sterkst met de Japansche. Toch zijn er ook vormen onder, die tot 

 nu toe slechts uit het westelijk halfrond waren vermeld. Het treffendste 

 voorbeeld hiervan is Dallina (syn. Waldheimia, Magellania, Eudesia) 

 floridana, Pourtales, die in grooten getale wordt aangetroffen op de 

 riffen van Florida en rondom de groote Antillen, op diepten van 100— 200 

 Eng. vaam, maar die door de Siboga tweemaal uit groote diepten (1200 M.) 

 in het oostelijk deel van den I. Archipel is opgehaald, n. 1. tusschen 

 Celebes en Halmaheira en in 't Z. O. deel der Bandazee. 



Merkwaardig acht spreker ook het aantreffen van Rhynchonella Doe- 

 derleini, Davidson, daar deze soort tot nu toe alleen bekend was van 

 Japan door enkele weinige exemplaren uit de Sagami baai (160 Eng. vaam). 

 De Siboga bracht slechts één volledige en één halve schelp op, uit een 

 diepte van 275 M. op de kusten van den Soeloe-Archipel, tegelijk met 

 een zeer groot aantal meerendeels doode schelpen van Rhynchonella 

 lucida, Gould. Van alle andere soorten van 't geslacht Rhynchonella is 

 R. Doederleini oogenblikkelijk te onderscheiden door de merkwaardige, 

 sierlijk gegolfde, concentrische ribbels, op wier kruispunten met de radiaire 

 ribben zich holle doorntjes verheffen. Deze geven de soort eenige gelijkenis 

 met zeer oude fossiele vormen, b.v. de Jurassische Acanthothyridae. 

 Het lag voor de hand, haar en andere soorten van hedendaagsche Indische 

 Brachiopoden te vergelijken met de fossielen uit het Javaansche Tertiair, 

 beschreven door Prof. K. Martin en door A. Böhm. Hierbij kwam aan 

 den dag, dat zich daaronder een vorm bevindt : de Rhynchonella lamellaris 

 K. Martin, die dezelfde eigenaardige schelpversiering vertoont als R. Doe- 

 derleini, en zooal niet volkomen identiek met deze, dan toch zeer nauw 

 er mee verwant is. De radiaire ribben zijn n. 1. bij R. lamellaris iets 

 wijder uiteen en iets grover. De beschrijving van R. lamellaris door Prof. 

 Martin dateert van 1885, die van R. Doederleini door Davidson van 1886, 

 maar de laatste was blijkbaar met die van den eerste onbekend. 



Ook onder de geslachten Terebratula, Terebratulina, Terebratella en 

 Magellania komen soorten voor, die met de tertiaire fossielen van Java 

 en Madoera zeer groote overeenkomst vertoonen. 



De Heer Versluys doet een mededeeling over de vraag, waar bij 

 de Lacertilia en bij Sphenodon de tongbeenboog samenhangt met de 

 columella auris. 



