Op het laterale einde van den processus paroticus ligt bij vele Lacertilia 

 een stukje kraakbeen, dat tot den tongbeenboog behoort. Dit kraakbeen 

 zendt bij niet weinige soorten een uitsteeksel langs de ondervlakte van 

 den processus paroticus mediaalwaarts. Van het einde van dit uitsteeksel 

 gaat bij verscheidene Agamiden een bandje naar het mediale einde van 

 de extracolumella. Bij Agama en bij een oud embryo van Caloles jubatus 

 zendt de extracolumella een spits kraakbeenig uitsteeksel in dit bandje, 

 zoodat slechts een zeer kleine afstand tusschen het kraakbeen der extra- 

 columella en dat van den tongbeenboog overblijft. 



Gaupp vond bij Lacerta-embryonen op de plaats van dit ligament een 

 streng, bestaande uit dicht bijeen liggende cellen, gaande van de extra- 

 columella naar het dorsale stuk van den tongbeenboog, (welk laatste hij 

 ten onrechte als processus paroticus beschouwt). 



Bij eenige jongere Lacertilia-embr yonen vonden Kingsley en spreker, 

 dat de tongbeenboog ongeveer van dat gedeelte der columella auris 

 ventraalwaarts gaat, waar bij de Agamiden het bandje zich vasthecht. 

 Daar bij deze embryonen echter nog geen gewicht tusschen de stapes en 

 de extracolumella kenbaar is, blijft hier de juiste plaats der verbinding 

 van columella auris en tongbeenboog, ten opzichte van dit gewricht, 

 onzeker. 



Hieruit concludeert spreker, dat het bandje der Agamiden zeer wel 

 een gereduceerd, niet meer kraakbeenig wordend, gedeelte van den tong- 

 beenboog zijn kan. 



Bij Sphenodon komt de kraakbeenstrook, welke Huxley „suprastapedial" 

 heeft genoemd, in ligging overeen met het bandje der Agamiden. Ze 

 vormt, evenals dit bandje, een verbinding van het mediale gedeelte der 

 extracolumella met kraakbeenstukjes, welke tegen den schedel aan liggen 

 en tot den tongbeenboog behooren. 



Spreker meent dan ook, dat bij de Lacertilia en bij Sphenodon de 

 verbinding van den tongbeenboog met de columella auris, waarschijnlijk 

 gezocht moet worden even lateraal van het gewricht tusschen stapes en 

 extracolumella. Minder waarschijnlijk komt het hem voor, dat de tong- 

 beenboog van het laterale einde der stapes ventraalwaarts gaat, zooals 

 bij de zoogdieren. Met de feiten niet in overeenstemming vindt hij de 

 opvatting, dat de tongbeenboog samen zou hangen met het laterale einde 

 der extracolumella. 



Daarna laat spreker praeparaten zien van den annulus tympanicus bij 

 buideljongen van Halmaturus en Didelphys, bij welke men ziet, hoe de 

 annulus tympanicus zich tegen den binnenhoek van de onderkaak aan- 

 legt. In dit contact zien Peters en Gadow een overblijfsel van een 

 vroeger onderkaaksgewricht bij zoogdieren, dat homoloog zou zijn met 

 het quadratum-articulare gewricht der Sauropsiden. 



De Heer Sluiter doet eene mededeeling over de Gephyreen uit de 

 diepe zee en staat daarbij langer stil bij de uit eene diepte van 4391 M. 

 opgehaalde Hamingia Sibogae, die hij met de in noordelijke zeeën op 

 een diepte van 50 M. levende soorten van het geslacht Hamingia ver- 

 gelijkt. Hij bespreekt vervolgens de eigenaardig doorzichtige soort Sipun- 

 culus D en de daarop levende kleine Hydroidpolypen. 



