110 



Corone cornix (L.) — Bonte kraai. De Heer C. M. L. Kouw, 

 te Amsterdam deelt („De natuur in", 3e jaarg. 3^ Afl. blz. 25) 

 mede, dat een paar dezer vogels hebben getracht te broeden 

 in een groepje boomen op de Marinewerf aldaar, in een oud, door 

 hen verbeterd roekennest, doch door de roeken zijn verdreven. 

 Hij acht het van belang te weten, of in de beide, door mij ver- 

 melde gevallen van het broeden dier soort hier te lande (te Valom 

 en te Rotterdam) de vogels zich ook van een oud roekennest 

 hebben bediend, dan wel zelf een nest hebben gebouwd. 



Ik kan daarop antwoorden, dat in die beide gevallen de vogels 

 een eigen nest hadden gebouwd en dat dit ook het geval was 

 met de bastaarden, die, in 1896, nabij deze stad hebben gebroed. 



Trouwens vernam ik met verwondering, dat de genoemde vogels 

 hadden getracht te broeden in de nabijheid van eene roeken- 

 kolonie, omdat de roeken de torenkraaien alleen ongemoeid laten, 

 maar tegen raven, kraaien en bonte kraaien zeer vijandig gezind 

 zijn (A.). 



Ampelus garrulus (L.) — Pestvogel. In November en in de 

 eerste helft van December werd deze soort iu vrij grooten getale 

 waargenomen te Beesterzwaag (Friesland) (Vrijburg), bij Meppel 

 (Drenthe) (Houwink), te Peize (Drenthe) (Duizend), te Niewleuzen 

 (Overijsel) (v. Tuin.), te Haaksbergen (Overijsel) (Kerbert), te 

 Lichtenvoorde (Gelderland) en op Texel (Snouckaert). 



Motacilla alha L. — Witte kwikstaart en Motacilla alba lugu- 

 hris Temra. — Rouwkwikstaart. 



„In mijne oumiddelijke omgeving (Lisse) is thans broedende, 

 „wat schijnt een bastaard van den Rouwkwikstaart. De man is 

 „de bastaard. Zijn rug is geheel gitzwart, doch de staart niet, 

 „deze is grijsachtig. De borst is mooi wit. De kop is zwart met 

 „witten band. Het wijfje is een gewone witte kwikstaart. Daar de 

 „rouwkwikstaart over het geheel veel schuwer is dan de witte, 

 „heeft deze bastaard iets van zijne stamouders behouden. Als 

 „broedplaats hebben zij eene rietschelf gekozen". (Ed. Blaauw). 



