UI 



Ik neem deze raededeeliug letterlijk over, doch voeg er een 

 paar opmerkingen aan toe. 



Vooreerst, komt het mij niet zeker voor, dat het bedoelde man- 

 netje is gesproten uit eene kruising van een rouwkwikstaart en 

 een witten kwikstaart. Men vindt namelijk in Midden-Duitschland, 

 waar de rouwkwikstaart niet voorkomt, somtijds voorwerpen, bg 

 welke de zwarte kleur van den nek zich ook over den rug uit- 

 strekt, zoodat het grijs van dezen zeer donker, soms zwart gewa- 

 terd is, of ook de vederen zwarte uiteinden hebbeu. 



Naumann hield deze voor zeer oude mannetjes van M. alba^ 

 en Brehm heeft een daarvan beschreven als M. cervicalis. Bij deze 

 kleurverscheidenheden blijft echter het zwart van de keel- en 

 borstvlek door eene witte streep gescheiden van dat van de zijden 

 van den hals; terwijl bij den rouwkwikstaart die vlek, aan haar 

 benedeneinde, zijdelings is verbreed en met het zwart van den 

 hals, vóór den schouder, ineenvloeit. Hoe het met dit kenmerk 

 is gelegen, wordt in de beschrijving van den heer B. niet gemeld. 



Maar, al ware de afstamming van het bedoelde mannetje zooals 

 de heer B. die vermoedt bewezen, dan nog kan er van een bastaard 

 geen sprake zijn, omdat de rouwkwikstaart door bijna alle ornitho- 

 logen, de Engelsche alleen uitgezonderd '), niet voor eene afzon- 

 derlijke soort, maar voor een ras van den witten kwikstaart wordt 

 gehouden. 



Intusschen kan de waarneming van den Heer B, zeer belang- 

 rijk worden, indien het hem mag gelukken de jongen groot te 

 brengen en in het leven te behouden tot dat zij den voorjaarsrui 



1) Gloger stak reeds den draak met de manie der Engelschen om uitsluitend Britsche 

 soorten aan te nemen. Het vaste land van Europa, heeft, zegt hij (Journ. f. Ornith. 

 1856, S. 29Ü) vier soorten van kwikstaarten: Motacilla alba L., M. melanope Pall, 

 Budytes flavus (L.) en B. citreolas (Pall.). In plaats nu van aan te nemen, dat het 

 zeeklimaat invloed uitoefent op den voorjaarsrui van twee dier soorten, waarvan een 

 standvastig verschil in het zomerkleed (want hiertoe bepaalt het zich) het gevolg is bij 

 M. alba lugubris en B. flavus Raii Bonap., willen de Engelschen, dat de natuur het 

 der moeite waard of misschien zelfs noodzakelijk heeft geacht speciaal voor twee geogra- 

 phisch zoo onbeduidende stukjes land twee afzonderlijke soorten te scheppen. Bovendien 

 komen beide rassen ook op het vaste land voor, in de landen, welke nabij de westelijke 

 kusten zijn gelegen, en zulks niet op den doortrek alleen, maar ook broedende; terwijl 

 beide typen ook op de Britsche eilanden worden aangetroffen. 



