286 



tot ver naar voren en buigt zich vlak achter het perikard om in 

 den middendarm. Bij roggen is de pars pylorica kort, reikt hoog- 

 stens ter halver lengte van de pars cardiaca en maakt er een' 

 hoek mee. Het aanvangsdeel van den middendarm ,is hier dus 

 nog min of meer naar voren gericht. 



Lang en vrij nauw vond ik de pars pylorica in de volgende 

 families : 



Carchariiden (Carcharias, Galens, Zygaena^ Mustelus). 



Scylliiden {Scyllium, Pristiurus). 



Eveneens lang, doch zeer nauw is zij bij : 



Lamniden [Lamna, Alopecias). 



Notidaniden {Heptanchus). 



Kort daarentegen bij de Spinaciden {Centrina, Acanthias, Cen- 

 trophoruSy Spinax^ Somniosus). 



Zeer kort bij Rhina en alle roggen zonder uitzondering. 



Niet zelden blijkt de pars pylorica niet de rechtstreeksche 

 voortzetting der pars cardiaca te zgn ; dan begint zij naast het 

 uiteinde van de pars cardiaca, wat tot de vorming van een korter 

 of langeren blindzak aanleiding geeft. 



Bij Galeus canis eindelijk bezit de pars pylorica nog een van 

 het voorafgaande door een duidelijke insnoering gescheiden ter- 

 minaal maagkompartiment, de hursa Entiana, die niet verward 

 mag worden met het klepvrije aanvangsgedeelte van den midden- 

 darm, den tusschendarm, die bij vele andere soorten gevonden wordt. 



Aan het einde van de pars pylorica (by Galeus canis aan het 

 einde van de hursa Entiana) vond ik bij alle door mij onder- 

 zochte haaien eu roggen een' welgevormden pylorusklep, die soms 

 uit twee helften bestaat (Myliobatiden). Deze geeft de grens aan 

 tusschen de maag en het volgende gedeelte van den darm : den 

 middendarm of spiraaldarm, aldus genoemd om het bezit van de 

 welbekende spiraalplooi, 



In den regel begint deze plooi onmiddellijk achter den pylo- 

 rus soms op eenigen afstand daarvan, zoodat men vóór den 

 eigenlijken spiraaldarm een klepvrij gedeelte, den tusschendarm, 

 kan onderscheiden. De tusschendarm heeft by sommige Spinaciden 



