het min of meer zakvormige kardiale aauvaagsdeel van de maag 

 vormt het slijmvlies talrgke hooge plooien, die nu eens een vrij 

 regelmatig verloop evenwijdig aan haar lengteas bezitten [Acan- 

 thias, Rajiden) dan weer nagenoeg evenwijdige zigzaglijnen vormen 

 (Trygonen) of eindelijk in hun grillige kronkels en sinuositeiten 

 aan de windingen van een hersenoppervlak doen denken {Car- 

 charias, Scylliiden). Op het einde der pars cardiaca worden zij 

 steeds vlakker en minder talrijk en vervagen ten slotte geheel. 



De wand van het pylorusdeel is in de meeste gevallen voor 

 het bloote oog glad ; soms verheft er zich het sl^mvlies in zwakke 

 overlangsche plooien. Ter hoogte van den pylorus echter zijn 

 deze lengteplooien steeds zeer fraai en talrijk en zetten zich voort 

 op de pylorusklep. 



Het darmslijmvlies vertoont meer afwisseling. Soms worden in 

 den tusschendarm ware vlokjes aangetroffen. Zoo bij Spinax 

 niger '). Vóór in den tusschendarm draagt het slijmvlies zeer 

 distinkte fraaie vlokjes, meer kaudaalwaarts worden het breedere 

 overlangsche plooitjes en eindelijk, daar waar de spiraalklep begint, 

 vlakke, breede plooitjes, die zich uiterst regelmatig, evenwijdig 

 gerangschikt op de spiraalklep voortzetten, zooals ook Leydig -) 

 lang geleden reeds beschreven heeft. 



In den tusschendarm der Torpedo's verheft het sl^mvlies zich 

 in dwarse, sierlijke plooitjes; verder op is de darmwand nagenoeg 

 glad. Bij de overige door mij onderzochte species is het slijmvlies 

 der darm, zoowel als dat van de spiraalplooi voor het bloote oog 

 glad of vertoont hoogstens fijne, netvormige plooitjes. 



§ 4. Het maagepitheêl. Nadat door Martial Valatour ^) het 

 eerst de aandacht was gevestigd op de specificiteit van het maage- 



1) Gelijk meu weet, is het voorkomen van darmvlokjes bij visschen nog zeer beperkt. 



2) Beitrüge zur mikroskopische Anatomie und Entwicklungsgeschichte der Rochen 

 und Haie. Leipzig, 1852. S. 56. 



3) Recherches sur les glandes gastriques et les tuniques musculaires du tube digestif 

 dans les poissons osseux et les batraciens. Ann. Sc. nat. (4V Zool. XVI, 1861. 

 p. 219-285. pi 5—6. 



