292 



Niet alleen bij Scyllium, maar ook bij Pristiurus vond ik 

 regelmatig, wanneer de dieren kort van te voren gegeten hadden 

 en hun darmkanaal dus met spijsbrij gevuld was, vet opgehoopt 

 tusschen het hyaliene boveneinde en de kern in de epitheelcellen 

 van het laatste gedeelte der pars cardiaca en, vooral, in die van 

 de geheele pars pylorica. Bij dieren, die eenigen tijd gevast 

 hadden, was het vet echter steeds uit de cellen verdwenen ; een 

 blijvend bestanddeel ervan vormt het dus niet. 



In materiaal met osmiumzuur of Flemming'schen vloeistof ge- 

 fixeerd doet het zich voor als uiterst fijne zwarte korreltjes of 

 druppeltjes, (fig. 3) in ander, met soudan III behandeld, als 

 fijne oranje druppeltjes, (fig. 4), soms als grootere droppels. 



Het komt mij niet onwaarschijnlijk voor, dat dit vet door het 

 maagepitheel geresorbeerd wordt — in hoeverre dit vermoeden 

 juist is, staat echter nog door een nader, experimenteel onderzoek 

 uitgemaakt te worden. 



Dat de mogelykheid hiervan echter niet geheel is buitengesloten, 

 waarop, zeer in het algemeen, ook door F. E. Schulze in z^jn 

 boven geciteerde verhandeling reeds gewezen is, leert m. i. onder 

 meer een nadere beschouwing van den bouw van het slijmvlies in 

 het einde der maag, daar, waar het overgaat in dat van den darm. 



Ter hoogte van den pylorus, bij Galeus canis, waaraan de vol- 

 gende beschrijving ontleend is, in het einde van de bursa Bntiaua 

 vertoont het epitheel in hoofdzaak nog denzelfden bouw als in 

 het overige gedeelte van den maag. Doch op het einde van den 

 pylorusklep vindt men eene, niet overal even breede, zone, waar 

 het maagepitheel zijn eigenaardige voorkomen verliest en gelei- 

 delijk in het darmepitheel overgaat. De hoogte van het hyaliene 

 boveneinde der opeenvolgende cellen neemt langzaam maar zeker af 

 en ongemerkt gaat dit over in den randzoom der darmepitheelcellen. 



Zoo is het ook bij de andere door mg onderzochte selachiers; 

 de overgang is altijd geleidel^k, zoodat het onmogelijk is den 

 juisten grens tusschen beide aan te geven, doch het aantal dubieuse 

 cellen is in den regel gering. 



Maar onmiddellyk achter den pylorus vindt men steeds waar 



